«لطفا در مورد گذشته چيزي نپرسيد»؛ فرهاد مجيدي بعد از امضاي قرارداد تازه‌اش با استقلال ضمن طرح چنين درخواستي از خبرنگاران، حاضر به روشنگري پيرامون مواضع پيشين خودش نشد. او دوباره از زير بار پاسخگويي شانه خالي مي‌كند؛ درست مثل هنگامي كه تيمش را در نيمه راه قهرماني رها كرد و رفت، يا زماني كه پرده‌برداري از تصوير فلان شيخ تازي را سورپرايز شادي بعد از گلش كرد و در مورد «ايران» آن كلمات آزاردهنده را مورد استفاده قرار داد. اصولا چيز مزاحمي است اين «گذشته»؛ اجازه نمي‌دهد آدم هر چه دلش مي‌خواهد در سطح رسانه‌ها عليه مربي تيمش به زبان بياورد و بعد خيلي‌زود به آغوش او برگردد! گذشته را كه ناديده بگيريم، خيلي از سوالات هم ديگر پيش نمي‌آيند؛ پرسش‌هايي از قبيل اينكه با اين قرارداد جديد، تكليف دختربچه‌اي كه براي پدرش دلتنگي مي‌كرد چه خواهد شد؟ آيا ممكن است تيام به همين سرعت فارسي ياد گرفته باشد؟ اصول مكتب حجازي چگونه اجازه كار با افرادي را خواهد داد كه «ارزش‌هاي اخلاقي را زير پا مي‌گذارند»؟ تكليف آنهايي كه جانواريو و خسرو حيدري را به زور از استقلال بردند و بعد از گلزني به اين تيم مشت‌هاي‌شان را گره كردند چه خواهد شد؟ سرنوشت آن خداحافظي‌هاي دراماتيك از استقلال و تيم ملي چه مي‌شود و چگونه شاگرد و مربي خواهند توانست دوباره به چشم هم نگاه كنند، وقتي تا همين چند هفته قبل سلامت نفس و اخلاق يا عرق و تعصب يكديگر را در دادگاه كلمات زير سوال مي‌بردند؟

و ملوان ...

الان اواتارت بهتر شد

آخجون بازم شیش تا باید بزنیم