کام هر جوینده‌ای را آخری ست
عارفان را منتهای کام نیست

از هزاران در یکی گیرد سماع
زانکه هر کس محرم پیغام نیست

آشنایان ره بدین معنی برند
در سرای خاص، بار عام نیست

تا نسوزد برنیاید بوی عود
پخته داند کاین سخن با خام نیست

هر کسی را نام معشوقی که هست
می‌برد، معشوق ما را نام نیست

سرو را با جمله زیبایی که هست
پیش اندام تو هیچ اندام نیست

مستی از من پرس و شور عاشقی
و آن کجا داند که درد آشام نیست

باد صبح و خاک شیراز آتشی ست
هر که را در وی گرفت آرام نیست

خواب بی‌هنگامت از ره می‌برد
ورنه بانگ صبح بی هنگام نیست

«سعدیا» چون بت شکستی خود مباش
«خود پرستی» کمتر از اصنام نیست

روي پري وار بود، آينه اما نبود
آينه اکنون که هست،روي پريوار نيست

زلف سيه کار من،بسکه گرفتار سوخت
توده خاکسترش ،ماند و خريدار نيست

خيل وفا پيشه گان، از بر من رفته اند
مانده وفادار من، آنکه وفادار نيست

حلقه بگوشان چرا ترک ادب گفته اند
جز همه انکار من، آن همه را کار نيست

گفتمشان مي برم، تا بفروشم به غير
بنده بي شرم را، رونق بازار نيست

اي غم بسيار من، يارمن و يارمن
باش که در دار دل، غير تو ديار نيست

هي دل ديوانه خو، عمر تبه کرده اي
اينت نژندي سزا،گر چه سزاوار نيست

لحظه چو گم شد مجوي،کاب روان را بجوي
صورت تکرار هست، معني تکرار نيست

بس کنم اين گفته را،گفته آشفته را
خفته اي و خفته را،گوش به گفتار نيست

سیمین بهبهانی

روح ما را حق ز سویی می کشد شیطان ز سویی
عقل روشن بین ز یک سو، نفس نافرمان ز سویی

در هجوم زندگانی، می برد ما را چو موجی
شهوت عصیان ز سویی، قدرت ایمان ز سویی

کشتی بی بادبان آدمی را می رباید
جذبه ی ساحل ز سویی، حمله ی طوفان ز سویی

در کویر آفرینش، مرد و زن را می کشاند
رحمت یزدان ز یک سو، غفلت انسان ز سویی

نور باران می کند شبهای مردان خدا را
مشعل عرفان ز سویی، طلعت رحمان ز سویی

در سکوت خلوت شب عالمی داریم با هم
من ز سویی، دل ز سویی، دیده ی گریان ز سویی

بزم خوبان جهان با شعر من رونق پذیرد
دفترم را می کشاند این ز سویی، آن ز سویی

مهدی سهیلی

سلام علی جونـــــ
وااای ممنونــ عزیزم.منم واسه شما آرزوی خوشبختی رو دارم.

مــــــــــــمــــنـــــــــــون