درد بی عشقی ما دید و دریغش آمد
آتش شوق درین جان شکیبا زد و رفت

خرمن سوخته ی ما به چه کارش می خورد
که چو برق آمد و در خشک و تر ما زد و رفت ؟

رفت و از گریه ی توفانی ام اندیشه نکرد
چه دلی داشت خدایا که به دریا زد و رفت

بود آیا که ز دیوانه ی خود یاد کند
آن که زنجیر به پای دل شیدا زد و رفت ؟

سایه ! آن چشم سیه با تو چه می گفت که دوش
عقل فریاد برآورد و به صحرا زد و رفت ؟

مثلا اینکه محروم بودم از رنگ صورتی
یا اینکه حق لاک زدن نداشته باشی
لباس رنگ روشن نتونی بپوشی
بضی وقتا سیلی بخوری : |
حق گوش دادن به اهنگای زد بازی رو نداشته باشی
حق رفت و امد با دوستاتو نداشته باشی
حق تصمیم گیری نداشته باشی
و خیلی چیزای دیگه !

جدی من خیلی خر بودم !
: دی

و تو دلـت بخنــدی به تمام افـکاری که
پشت شیشه ی ذهنت صف کشیده اند
آن وقت با خودت بگویـی :
بگذار منتـظـر بمانند !