slm,khosh omadi

اواتارت کو رهگذر؟

حسادت می کنم با هرکه دستش لای موهایت...
حسادت می کنم حتی به این موگیر ها، تل ها

مرا از دور میدیدی، خودت را جمع می کردی
بیا یک بار دیگر هم شبیه آن ((اوایل ها))...

و من معنی بعضی شعر ها را دیر می فهمم
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها

جان به جانان ده بسی نامش مبر
حیف باشد نام جائی گر بری

توان گفتن آن راز جاودانی نیست
تصـوری هم از آن باغ ارغـوانی نیست!

پـر از هراس و امیـدم که هیچ حادثـه ای
شبیه آمدن عشق ناگهانی نیست

ای عشق تو آتش زده در خرمن جانم
یکتا بت زیبایی و آگه ز نهانم

فرهادم و لب تشنه ی یک بوسه ی شیرین
درمعرکه ی عشق تو بگذشته ز جا نم

پابندی مهرت نبوَد صحبت امروز
از روز ازل بندۀ آن فّرّ و کیانم

بی باده چه مستم کند آن وعده ی دیدار
از شوق لقایت غزل آمد به بیانم

آزادگی خود نفروشم به دو عالم
آزاده ام و همدل عشاق جهانم

آزادگی من نبود هدیه ی حاکم
آزاده توام نقش زدی ، خالق جانم

تو جان جهانی همه رو سوی تو آرند
من ذره به راهی که در آن رقص کنانم

فریاد به سر منزل جانان نرسد با ر
تا نگسلد از بند هوا روح و روانم