باید برای لبهایت فکری کرد
دوره گردی به دیدنت می آید
که درون مشت بسته اش
اندوهی را پنهان کرده ؛
تاجری که چشم به لبهایت دوخته،
همچون دزدها ، که به کالایی گرانبها ؛
جهانگردی پرسان پرسان
که تنها نام کوچکت را می دانسته
و مردی که بی اختیار
می ایستد ، نگاه می کند ، می رود
رفته است ، اما
باز می گردد.

لب هایت را بیشتر بخندان
دوره گردها غمگینند
تاجران مردد
و جهانگردان آشفته
کمی بیشتر
مردی که بی اختیار
می ایستد، نگاه می کند ، می رود
رفته است
و شاید دیگر باز نگردد ... !

سلام ممد .جاسمين نيومد؟

مادربزرگم از زانو درد مینالد اما نمیداند من هم زانو درد دارم ولی هنوز وقتش نرسیده ناله کنم

من یک میکروبیولوژیست هستم، امرتون ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

باز باران،با ترانه
می خورد بر بام خانه
خانه ام کو؟خانه ات کو؟...
... ... ... ... ...
آن دل دیوانه ات کو؟
آن روزهای کودکی کو؟
فصل خوب سادگی کو؟
یادت آید روز باران
گردش یک روز دیرین؟
پس چه شد دیگر،کجا رفت؟
خاطرات خوب و رنگین
در پس آن کوی بن بست
در دل تو آرزو هست؟
***
کودک خوشحال دیروز
غرق در غمهای امروز
یاد باران رفته از یاد
آرزوها رفته بر باد
***
باز باران با ترانه
می خورد بر بام خانه
بی ترانه، بی بهانه
شایدم،گم کرده خانه

علی بابا بخدا ما کلیدو دست نزدیم!