حالا فهميدم چرا ورزش نمي كنم

✔ سلام ...

hehehehehe

هر عصر با سنجاق سرهاي جنگ زده مان
در آلبوم هاي آبادان رژه مي رفتيم
و دلمان نمي آمد بگوييم روزي در كفن و دفن اين همه خيابان كم خواهي آورد
حالا هر چند گلوله هاي مشقي مرگ را حرام مي كنند
من براي معصيت بعدي آماده ام
با گردنبند صدف
و دامني كه به تاراج خدايان رفته ست
از ميان اين سه گلوله
آنكه با تو سر و سري دارد به هدف خواهد خورد
تا از آغوشت زنده بيرون نيايم
هميشه پاي شخص سومي در مذاكرات عاشقانه در ميان است
با حسادتي متمركز در جبهه هاي تنش

در سيگاري نيم سوز پناه مي گيرم
و با اجاق درد و دل مي كنم
كه تباهي
سقوط در دستمال هاي گلدوزي شده بود ... !

آدم همین گونه که هست / هست
می نشیند /نشسته است
می ایستد / ایستاده است
می میرد / مرده است

من نمرده ام
و هیچ مرضی در من شیرین ترازقند نیست
هر صبح با صدای مدونا ازخواب بیدارمی شوم
کت و شلوار راه راهم را می پوشم
و به اندازه ی خیابان ها
در کفش هایم قدم می زنم

من نمرده ام
و چسب ها هنوز کف پاهایم را لمس می کنند
قرص ها تکانم می دهند
و ماسک ها نفس هایم را تصفیه

هر شب به اندازه ی دندان ها مسواک می زنم
به اندازه ی تخت روی خودم می خوابم
وبه اندازه ی خواب هایم راه می روم

آدم همین گونه که هست / هست