خوش باشی

بسلامت عزيزم

اعتدالی میان دو شیوه

شفیعی کدکنی شعر رهی را یک حالت اعتدالی میان دو شیوه شهریار و امیری فیروزکوهی می‌داند. مرزی میان شیوه اصفهانی و عراقی. «گاه تمثیلات دقیق و اندیشه‌های لطیف او شعر صائب و کلیم و حزین و دیگر شاعران شیوه اصفهانی را به یاد می‌آورد و در همان لحظه زبان شسته و یکدست او از شاعری به شیوه عراقی سخن می گوید."

دکتر داریوش صبور، نویسنده و پژوهشگر، نیز تاثیر از قدما را در شعر رهی انکار نمی کند: «رهی نیز اگر چه بی‌هیچ گمان از گذشتگان تاثیر پذیرفته، ولی هیچگاه در سروده‌هایش استقلال اندیشه و شیوه‌ی بیان خود را از بین نبرده و این ویژگی‌ها همه جا در شعرش جلوه‌گر است.»

دکتر صبور نیز از زبان زلال و با شکوه رهی می گوید: «نمی‌دانم شعر روح او را شسته یا روح او شعرش را، که چنین پاکیزه و لطیف و دلنشین پرداخته شده. هر چه هست شعر رهی آئینه روشنی از سرشت پاک، عاطفه، نازک خیالی، و زبان با شکوه اوست.»

شاعری همیشه عاشق

رهی گویا همیشه عاشق بود و این عشق را در غزل‌هایش به راحتی می‌توان دید. آن‌ها که او را از نزدیک دیده بودند و می‌شناختند از ظاهر آراسته و قد و بالای بلند با چشمان سبزش می‌گویند، که در رفتار و گفتار همیشه ادب را رعایت می‌کرد. به همه محافل ادبی راه داشت و گل سرسبد انجمن‌ها بود. در محافل خصوصی نیز همه به ویژه زنان دلباخته‌اش می‌شدند.

پای سروی جویباری گریه از حد برده بود/ های های گریه در پای توام آمد به یاد

رهی اما علاوه بر غزل‌های عاشقانه طنزهای سیاسی، اجتماعی نیز می‌سرود. این شعرها را با امضای "زاغچه" و "شاه پریون" برای انتشار به روزنامه‌ها و مجله‌های فکاهی، سیاسی می‌داد.

ناگفته نماند که یکی از دلایل آشنائی مردم با رهی همین دست داشتن او در مطبوعات آن دوران بود. اگر چه دیوان او به خاطر وسواسی که در انتخاب شعرهایش داشت خیلی دیر منتشر شد، اما نشریه‌ای نبود که شعری از او را به چاپ نرسانده باشد.

چهره‌ی خندان و روی گشاده‌ی او نیز در این محبوبیت بی‌تاثیر نبود.
بر خاطر ما گرد ملالی ننشیند/ آئینه صبحیم و غباری نپذیریم
ما چشمه نوریم بتابیم و بخندیم/ ما زنده به عشقیم نمردیم و نمیریم

رهی در کنار همه کارهایش ترانه هم می سرود. نخستین کنسرتی که زیر نظر داوود پیرنیا در جمع مقامات دولتی برگزار شد، ترانه معروف رهی- خالقی را به نام "آتشین لاله‌" عرضه می‌کرد.

ترانه‌ای که بعدها الهام‌بخش برنامه گل‌ها شد. داوود پیرنیا و رهی معیری تا زمانی که رهی در قید حیات بود همکاری تنگاتنگی با یکدیگر در برنامه گل‌‌ها داشتند.

نخستین ترانه رهی "خزان عشق" نام داشت و مشهورترین آن‌ها "نوای نی"،" شب جدائی"، "دارم شب و روز"، "به کنارم بنشین"، "من از روز ازل"، "تنها ماندم تنها رفتی"، "آهنگ آذربایجان" و "آرزوی گمگشته".

رهی با موسیقی سنتی ایران آشنائی داشت و بر روی چند ترانه خود آهنگ نیز گذاشته بود.

رهی معیری در سن پنجاه و نه سالگی چشم از جهان فرو بست. اما در تمام دوران زندگی کوتاه خود دست از عشق و عاشقی بر نداشت.
تار و پود هستیم بر باد رفت، اما نرفت/ عاشقی‌ها از دلم، دیوانگی‌ها از سرم

سلام. صبحتون بخیر.

سلام سلام علی آقای عزیز

سلام برشما ::: -( مرضی عزیز )-

سلام برشما ::: -( حمیده عزیز )-

سلام برشما ::: -( آزاده عزیز )-

سلااااااااااااام

سلاممممممممممم سمانه جووووووووووووووووونم

سلام گلپري عزيززززززززززم

سلام سمانه جان. صبحت بخیر و نیکی.