و عمر شیشه عطر است، پس نمی ماند
پرنده تا به ابد در قفس نمی ماند
مگو که خاطرت از حرف من مکدر شد
که روی آینه جای نفس نمی ماند
طلای اصل و بدل آنچنان یکی شده اند
که عشق جز به هوای هوس نمی ماند
مرا چه دوست چه دشمن ز دست او برهان
که این طبیب به فریادرس نمی ماند
من و تو در سفر عشق دیر فهمیدیم
قطار منتظر هیچ کس نمی ماند
فاضل نظری

خوبــ شدهـ ولی ایکاش نامبر رو میگرفتی

زیبایی گلهای جهان دیر نپاید
ای غنچه، بزن خنده که هنگام شبابست

مغرور مشو اینهمه بر سوز خود ای شمع
کاین سازش پروانه هم از روی حسابست

از اوج فلک دیده بر این خاک چو بستیم
دیدیم که پهنای جهان نقش سرابست

ای مرغ شباهنگ، مکن ناله که امشب
از عمر، مرا آرزوی یک مژه خوابست

شهدی لنگرودی