ای صبا برگرد امشب گرد سر تاپای او
صد هزاران سجده کن در عشق یک یک جای او

جان ما را زندهٔ جاوید گردانی به قطع
گر نسیمی آوری از زلف عنبرسای او

گر سر انگشت بی حرمت به زلف او بری
دشنهٔ خونین خوری از نرگس شهلای او

پیک راهی تو به شمع روی او منگر بسی
تا نگردی همچو من پروانه نا پروای او

نیست دستوری که آری چهرهٔ او در نظر
کز نظر آزرده گردد چهرهٔ زیبای او

گر تو خواهی کرد کاری صد جهان جان وام کن
پس برافشان جمله بر روی جهان آرای او

پیش طبیب آمده‌ام درد می‌کشم
شاید قرار نیست مداوا کنی مرا

من آمدم که این گره‌ها واشود همین
اصلا بنا نبود ز سر واکنی مرا

حالا که فکر آخرتم را نمی‌کنم
حق می‌دهم که بنده‌ی دنیا کنی مرا

من سالهاست میوه‌ی خوبی نداده‌ام
وقتش نیامده که شکوفا کنی مرا؟

آقا برای تو نه برای خودم بد است
هر هفته در گناه تماشا کنی مرا

من گم شدم تو آینه‌ای گم نمی‌شوی
وقتش شده بیایی و پیدا کنی مرا


علی اکبر لطیفیان

يا رب يا الله يا الرحمن الراحمين

«مهربانی» صفت بارز عشاق خداست
یادمان باشد از این کار «ابایی» نکنیم...

هوروش نوابی