محبوب من جای قدح نوشیدن از ساغر
یک عمر چایی خورده در فنجان معمولی

او جوجه‌تیغی روی پلک خود نچسبانده!
تا نیزه‌ای سازد از آن مژگان معمولی

محبوب من این است و من با سادگی‌هایش
سر می‌کنم در خانه‌ی ارزان معمولی

جای گلستان می‌توان با بوسه‌ای خوش بود
در یک اتاق ساده با گلدان معمولی

با عقد دل فرقی ندارد شاهد عقدت
قرآن زرکوب است یا قرآن معمولی

عاشق اگر باشی برای بردن معشوق
اسب سفیدت می‌شود پیکان معمولی

معشوق من پاک است و عشقم پاک اما من...
من کیستم در متن این دوران معمولی؟!

من هم بدون سیم و زر یک شاعر پاکم
یک شاعر از نسل بدهکاران معمولی!

غلامرضا طریقی

دنبـــالت کـــردم .... لایـــک کاربری هـــم تقـــدیمت دوســـتم

خنده هایت چون عسل حتی ازآن شیرین ترند
هر لبت تمثیل زیبایی ز حوض کوثر است

بوسه هایت طعم حوا میدهد با عطر سیب
بوسه هایت یادگاری از جهان دیکر اسا

لب به خنده واکنی، آرامشم پر می کشد
غنچه می گردد لبت، فریاد من بالاتر است

یک دو تار از کاکلت دل را اسارت برده است
الامان از روسری زیرش هزاران لشکر است

مهربان هستی،دلم در بند موهایت خوش است
مهربانی با اسیران شیوه ی پیغمبر است

جد من قابیل و گندم زار مویت پر ثمر
بهر من هر خوشه اش از هر دو دنیا برتر است

یک گره بر بخت من زد یک گره بر روسری
هر کدامش وا شود، من روزگارم محشر است

عیسی نفسی .. خضر رهی .. یوسُف عهدی
جم مرتبه‌ای ... تاج وری ... شاه نشانی ...

شنگی .. شکرینی ... چو شکر در دل ِخلقی
شوخی .. نمکینی ... چو نمک شور ِجهانی

جادو فکنی ... عشوه گری ... فتنه پرستی
آسیب دلی ... رنج تنی .... آفت ِ جانی

بیداد گری ... کج کُلَهی ... عربده جویی
شکّر شکنی ... تیرقَدی ... سخت کمانی

در چشم ِ امل .... معجزه ی آب ِ حیاتی
در باب ِ سخن .... نادره ی سحر بیانی ....

کی‌ زُلف و .. رُخ و .. لعل ِلب ِ او شده سعدی
آهی و ... سرشکی و ... غباری و ... دخانی

این غزل سعدی فقط در مطلع و بیت هشتم فعل دارد .....
می گویند از غزلهای تکنیکی حضرتشان است ....
برای خودش واژه نامه ایست .....................