ای در سر عشاق ز شور تو شَغب‌ها
وی در دل زهاد ز سوز تو اثرها

آلوده به خونابهٔ هجر تو روان‌ها
پالوده ز اندیشهٔ وصل تو جگرها

وی مُهرهٔ امید مرا زخم زمانه
در ششدر عشق تو فرو بسته گذرها

کردم خطر و بر سر کوی تو گذشتم
بسیار کند عاشق ازین گونه خطرها

خاقانی از آنگه که خبر یافت ز عشقت
از بیخبری او به جهان رفت خبرها

وقتي كه شب
به خانه برمي‌گردي
و صداي كليد را در قفل مي‌شنوي
بدان كه تنهايي!

وقتي كليد برق را مي‌زني
صداي تيك را مي‌شنوي
بدان كه تنهايي!

وقتي در تختِ خواب
از صداي قلبِ خودت نمي‌تواني بخوابي
بدان كه تنهايي!

وقتي كه زمان
كتاب‌ها و كاغذ‌ها را در خانه مي‌جَود
و تو صدايش را مي‌شنوي
بدان كه تنهايي!

اگر صدايي از گذشته
تو را به روزهاي قديمي دعوت كند
بدان كه تنهايي!

و تو بي آن كه قدرِ تنهايي را بداني
دوست داري، خودت را خلاص كني
اگر اين كار را هم بكني
باز تَک و تنهايي