گم کرد شبی راه و مسیرش به من افتاد

ناخواسته در تیر رس راهزن افتاد

در تیر رس من گره انداخت به ابرو

آهسته کمان و سپر از دست من افتاد

بی دغدغه بی هیچ نبردی دلم آرام

در دام دوتا چشم دو شمشیر زن افتاد

می خواستم از او بگریزم دلم اما

این کهنه رکاب از نفس از تاختن افتاد

لرزید دلم مثل همان روز که چشمم

در کشور بیگانه به یک هم وطن افتاد



درگیر خیالات خودم بودم و او گفت:

من فکر کنم چایی تان از دهن افتاد

به سان رود،
که در نشیب دره سر به سنگ می‌زند،
رونده باش .

امید هیچ معجزی ز مرده نیست،

زنده باش.

شباهنگام،
در آندم که بر جا دره ها چون مرده ماران خفتگانند،
در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام،
گرم یاد آوری یا نه،
من از یادت نمی کاهم،
تو را من چشم در راهم.

*تلاجن نام درختچه ای است که در نواحی کوهستانی شمال ایران می روید. "تلا" در گویش مازنی یعنی خروس و "جن" مخفف جنگ است، گل های زیبای بر آمده از این درختچه شبیه تاج خروس های جنگی است و به نظر می رسد به همین دلیل این نام بر این درخت نهاده شده است.

نیما یوشیج