دست به یقه شدم امروز
با خودم

لازم است انس هر از گاهی،
خود زنی کند حتی.........

مرا هم تو به هر رنگی که خوانی
اگر رنگین اگر ننگین ندانم

گهی گویی خلاف و بی‌وفایی
بلی تا تو چنینی من چنانم

به پیش کور هیچم من چنانم
به پیش گوش کر من بی‌زبانم

گلابه چند ریزی بر سر چشم
فروشو چشم از گل من عیانم

لباس و لقمه‌ات گل‌های رنگین
تو گل خواری نشایی میهمانم

گل است این گل در او لطفی است بنگر
چو لطف عاریت را واستانم

من آب آب و باغ باغم ای جان
هزاران ارغوان را ارغوانم

سخن کشتی و معنی همچو دریا
درآ زوتر که تا کشتی برانم

مولانا

بيفشان زلف و صوفي را به پابازي و رقص آور
که از هر رقعه دلقش هزاران بت بيفشاني

گشاد کار مشتاقان در آن ابروي دلبند است
خدا را يک نفس بنشين گره بگشا ز پيشاني

ملک در سجده آدم زمين بوس تو نيت کرد
که در حسن تو لطفي ديد بيش از حد انساني

چراغ افروز چشم ما نسيم زلف جانان است
مباد اين جمع را يا رب غم از باد پريشاني

دريغا عيش شبگيري که در خواب سحر بگذشت
نداني قدر وقت اي دل مگر وقتي که درماني

ملول از همرهان بودن طريق کارداني نيست
بکش دشواري منزل به ياد عهد آساني

خيال چنبر زلفش فريبت مي‌دهد حافظ
نگر تا حلقه اقبال ناممکن نجنباني

The poem is by Gheysar Aminpour that reads:

"Tonight, I summarized
all my patience
in a small word;
in you...
I wish it were possible
that once,
only once,
you could be repeated,
repeated..."

کاش میشد بریم من که واقعا نمیتونم

تو جلوه ی غرور شیرین خسروانه

من تیشه ای رفیق فرهاد بی قراری

تو لیلی سیه چشم ، بر اوج آسمانها

من هم جنون مجنون ، جرمم فقط نداری



تو خواهر بنفشه ، بانوی آسمانی

من خار بی کسی که جامانده بر دو راهی

تو مادر ستاره ، تو باور زمانه

من زاغ تیره بختی دایم پی پناهی



تو سیب سرخ باغ گل بونه های عشقی

من آدمی که خورده از میوه ی گناهی

تو یاسمن ، اقاقی ، تو نسترن ، بنفشه

من لاله ای دو رنگ و رنگم همه تباهی



تو شیره ی وجود ، زهره به اعتراضی

من شیره ی تباه ، خشخاش بی زوالی

تو عادت قشنگی ، پروانه ای و شمعی

من هرزه ای که گویند مستی و لاابالی



تو آهوی رمیده در دشت جان عشقی

من هم سگی دوانم در کوی بی وفایی

تو شاهدی به اشراق ، تو زاهدی به اعجاز

من عاشقی که امشب میمیرم از جدایی



تو آسمانی و نیست در قید تو زمینی

من هم زمین خشکی ، در قید آسمانی

تو از پریدنی ها داری سخن ولیکن

من هم سخن ز زلف و زندان زندگانی