بعد امروز تو یه موقعیت بدی گیر کردم که نیاز به رفع حاجت داشتم خودمُ‌ رسوندم به مترو و به یکی از کارمنداش گفتم هر چی میخای بهت میدم بگو دبلیو کجاس؟؟بعد رفع حاجت پیش خودم فکر کردم که تو اون لحظه حاضر بودم هر چیزی که داشتم و ازم میخاست رو بهش بدم پس چه نازم به دنیایی که که به رفع حاجتی ارزد
take it easy

تا ز چشم دشمنم آيينه دار خويشتن
در جهان,چون من عزيزي نيست,خوار خويشتن


پيش رو دارم خزان را چون درخت ميوه دار
زرد روئي مي كشم از برگ وبار خويشتن

صبر سنگم نيست ورنه اين سپهر پست را
چاك مي كردم گريبان از شرار خويشتن

نيستم موج سبكسر,خارو خس آرم بكف
گوشه گيرم همچو ساحل در كنار خويشتن

هر كه باشد در پي آزار كس,چون عنكبوت
ميشود در بند تنهايي,شكار خويشن

بس كه عطر افشان غيرم درسفال خشك خاك
همچو ريحانم مصون از زخم خار خويشتن

پير بازي خورده ام در كوي رندي ها هنوز
درس ميگيرم ز طفل ني سوار خويشتن

غنچه ام را چون سر دلتنگي ياران نبود
رخت خود بيرون كشيد از نوبهار خويشتن

رفتم از دنيا و دستم ماند بيرون از كفن
تا مگر گل چينم از شمع مزار خويشتن

شيون از سرخي چشم آسمان همچون عقيق
از غريب افتادگانم در ديار خويشتن

مرا بهشت بدون توباری نه طاقت است
دلتنگ هم نفس بوسه عشقم
مرا نباشد گریزی زمهر تو هرگز
غلام خواجه دروازه عشقم
خدا داندکه از ازل انیس تو بوده است
دل دیوانه ساده عشقم
خواجه به سیم و زرت هیچ نیازنیست
دیوانه سراچه خواجه عشقم
جز به چشمه مهر تو سیراب نمی شوم
ساقی بی منت چشمه عشقم
چو پیراهن عشقم بدادی زروز ازل
نفس کش بوی سرمه عشقم
چو شیرین ندارم طاقت دوری یار
فرهاد کوهکن تیشه عشقم
ترنج ز دست نشناختم بدیدم روی ترا
خاتون خواجه سراپرده عشقم
زشادی دوش ملائک نخفتند به عشق
عجب خاکم زآتش کهنه عشقم

کاش می شد در حضورآسمان

دستها را تا نهایت باز کرد

ساقه خشکیده احساس را

با سرانگشت تبسم ناز کرد

کاشکی بر قلبمان جای نهیب

یک تلنگر از حقیقت می زدیم

له نمی شد زیر پا احساسمان

یک شبی حرف از محبت می زدیم

begoo to hame kase mani...omide man vase zendegi...nabashi mimiram...age ham chizi migam az doos dashtane ziade...ya hasas boodane ziad