روزی مردی داخل چاهی افتاد و بسیار دردش آمد … یک روحانی او را دید و گفت : حتما گناهی انجام داده‌ای. یک دانشمند عمق چاه و رطوبت خاک آن را اندازه گرفت.یک روانشناس او را تحریک کرد تا دلایلی را که پدر و مادرش او را آماده افتادن به داخل چاه کرده بودند پیدا کند..سپس فرد بیسوادی گذشت و دست او را گرفت و او را از چاه بیرون آورد…!!

سلام علی بابا/ اواتار جدیدتون مبارک باشه

سلاااام

که در به در شدم؟

*
و چه تلخ نوش فرو کرد خواهد
در عروق زندگي
مرگ را - انسان بي خرد،
آنگاه که خود فريبي ِ بي تعمدش
دردهايش را بر هول گاه ِ بي فروغ ِ مرگ
طعنه بر "هيچ "
عمق مي افزايد
*

آنگاه ست که ديگر , اميد را بر زمين
انسان حقيقت سرا
روايت نخواهد کرد

آنجاست که دگر انسان را
حکايت قاطعانه اي ,
بيدار مي کند
از زمان نبودنش!
*
آن گاه ست که انسان
راستي را چون دروغ
از "داد خواهي" مفرطش
بي داد مي کند
جهان را به غفلتي غليظ
چون گيج گاه کور ِ تن خموده اي
بيمار مي کند!
*
اما اما
من اين ميان
دچار ِ نيش نيش ِ فکرهاي ِهست خود
بر درون زبانه مي کشم به نيستن!
فکر مي کنم به درد
به زيستن!
*
انسان ِ من
انسانِ قرن هاي دور دست را
به خواستگاه ِ غايتش, در خواست مي کند
عليل ِ بر قفس تکيده را
آزاد مي کند
آزادي را
آه...
آزادي را

آغاز مي کند

مرگ را
آباد مي کند...