برای هیچ کس...

دیگر دلم هوای کسی را نمی کند...

تو به من خندیدی٬ دل من محو تو شد

در پی خنده تو خندیدم٬

بی خبر از فردا.

غرق بازی بودی٬ و بدنبال پر شاپرکها می رفتی٬ و به دنبال تو٬ من.

هر دو سرگرم شدیم.

شاد از شادی ایام و پر از خنده شدیم

و در آن بازی گرگم به هوا

عهد بستیم که با هم باشیم.

سالها رفت و گذشت

روزها از پی هم می آمد

نه نشان از تو بدیدم نه خبر از تو رسید

و در اندیشه خود

بارها عهد شکستم که ز تو دل بکنم

دل تنگم اما٬ همچنان منتظرت

و به تصویری دور٬ در پس خاطره ها می نگرد.

تو به من خندیدی

و نفهمیدم من٬

خنده ات خنده نبود٬ عشق پاینده نبود

کودکی با من گفت : عاشقی سیری چند؟!

در میکده دل مست نگاهت شده ام

زآوارگی خویش پا به پناهت شده ام

هر نفس عمر من از یاد تو فریاد زند

من کی تهی از عطر وجودت شده ام؟

در سراب عشق سیراب عالم بودم

چه کردی که من تشنه عشقت شده ام؟

درد زمانه ای از دلم
خاک میکنند و تسلیت میگویند
میکشند و عذر خواهی میکنند
میزنند و نوازش میکنند
ای لعنت بر تو روزگار
بر چه نیرنگی میپنداری اینگونه عذاب کشیدنم را
دانش با عذاب .. عشق با عذاب ... زندگی با عذاب و مردن هم با عذااااااااب