هر چه کنی بکن، مکن ترک من ای نگار من
هر چه بری ببر، مـبر سنگدلی به کار من

هر چه هلی بهل، مهل پرده به روی چون قمر
هر چه دری بدر، مدر پرده ی اعتبــــار من

هر چه کشــی بکش، مکش باده به بزم مدعی
هر چه خوری بخور، مخور خون من ای نگار من

هر چه دهی بده، مده زلف به باد ای صنم
هر چه نهی بنه، منه پای به رهگــــذار من

هر چه کشی بکش، مکش صید حرم که نیست خوش
هـر چه شوی بشو، مشو تشنه به خون زار من

هر چه بری ببر، مبر رشته ی الفت مـرا
هر چه کنی بکن، مکن خانه ی اختیار من

هر چه خری بخر، مخر عشوه ی حاسد مرا
هر چه تنی بتن، متن با تن خاکسار من

هر چه روی برو، مرو راه خـلاف دوستی
هر چه زنی بزن، مزن طعنه به روزگار من

گفتم که شاید تو فراموش کنی اما همه ماها نتیجه کارامونو میبینیم حالا چه خوب چه بد!

دلم هوس یک دوست قدیمی کرده

یک رفیقِ شش دانگ
یک آرامِ دل ،
کسی که امتحانش را در رفاقت پس داده
و دیگر محک زدن و زیر و رو کردنی در کار نباشد

رفیقی که
من نگویم و او بشنود...
بخندم و حجــم بغضم را در خنده ام ببیند...

رفیقی که بگویمش برو ، اما بماند
که نرود ،

#وحشی-بافقی

زیبا