رفاقت با زمستون کار من نیست
نمی خوام خشکسالیمو ببینی
واست رو می کنم هرچی ندارم !
شاید دستای خالیمو ببینی ...
مثل ابرا همه اش تبعید می شم
با هیچ کوهی سر سازش ندارم
یه موجم که با دریا قهر کرده
بدون تو من آرامش ندارم
گمت کردم ولی غافل از اینکه
خدا با این بزرگی گم نمی شه
کسی که محو تصویر بهشته
دیگه بازیچه گندم نمی شه
دارم نابود می شم، دود می شم
دلم هر شب یه داغ تازه داره
یه کاری کن دارم از بین میرم
آخه دلتنگی هم اندازه داره

به من رحم کن من دلم نازکه
به حدی که با گریه عاشق شدم
تو هر جای دنیا بری ، شک نکن
باید باز برگردی پیش خودم
به جایی رسیدم که حس می کنم
نفس نکشیدن برام سخت نیست
تو اونقدر وابسته بودی به من
که جز من کسی با تو خوشبخت نیست