رسول یونان
به همه جا سر زدیم..به کافه ها..اسکله ها..پارک ها....اما نتونستیم پیداش کنیم لعنتی آب شده بود رفته بود توی زمین
گفتم:من دیگه نیستم خودت دنبالش بگرد
گفت:تنهایی نمی تونم
گفتم:خیلی خسته ام
به التماس افتاد:خواهش می کنم..خواهش
نخواستم تنهاش بذارم.باز شروع کردیم به گشتن.اینبار حتی لا به لای کتاب ها رو هم نگاه کردیم اما چیزی دستگیرمون نشد
سر انجام از پا افتادم اما او هنوزم که هنوزه داره می گرده..
من ایمان دارم که اون نمی تونه گمشدشو پیدا کنه
گمشده ی اون بیشتر شبیه خودشه
به نظر من اون باید به دنباله خودش بگرده و بد نیست اگر بتواند دستشو در دهانش فرو ببره و جمجمشو سر انگشتاش لمس کنه

دوسش دارم

بازنده منم
که در را باز می گذارم
شاید که بازگردی
دزد هم که بیاید
چیز مهمی برای بردن نمی یابد
مهم من بودم
که تو بردی...!

ويلی: تو اينجا چكار مي كنی؟
چارلی: خوابم نمي برد. قلبم داشت آتش مي گرفت
ويلی: خوب، معلومه غذا خوردن بلد نيستی! بايد يه چيزی راجع به ويتامين و اين حرفها ياد بگيری.
چارلی: اون ويتامين ها چه فايده ای داره؟
ويلی: اونا استخوناتو درس می كنن.
چارلی: آره، اما قلب آدم كه استخون نيست...!

یکی از دلایل مهم دانشگاه رفتن و کسب تحصیلات عالی این است که چیزهایی را که سراسر عمر به آن باور و اعتقاد داشته ای، رد کنی یا باور کنی هیچ چیز به همان صورتی که پدیدار می شود نیست. قبلا به خاطر جهل و کندی ام تحقیرم می کردند و اکنون به خاطر
دانش و فهمم از من متنفرند. مهم نیست چقدر تنها می مانم، تصمیــــــــــــــــم دارم کار مهــــــــــــــــمی برای جــــــــــــــــهان و آدمهایی مثل تو انجام بدهم...!

بازرگانی زنـــــــــــــــی زیبـــــــــــــــا داشت که زهره نام داشت عزم سفر کرد برای او لباسی سفید تهیه کرد و کاسه ای نیل به خادم داد و گفت هر وقت زن حرکت ناشایستی کرد یک انگشت نیل بر لباس او بزن تا وقتی که آمدی من بدانم چقدر کار ناشایست
انجام داده. پس از مدتی به خادم نامه نوشت که:
چیزی نکند زهره که ننگی باشد
بر جامه او ز نیل رنگی باشد
خادم نوشت:
گر آمدن خواجه درنگی باشد
چون باز آید زهره پلنگی باشد