آرام باش،

حوصله کن،

آب های زودگذر،

هیچ فصلی را نخواهند دید

از ریگ های ته جویبار شنیده ام

مهم نیست که مرا

از ملاقات ماه و گفت و گوی باران

بازداشته اند .

من برای رسیدن به آرامش

تنها به تکرار اسم تو

بسنده خواهم کرد ...

حالا آرام باش

همه چیز درست خواهد شد

باشه خدا حافظی هیچ کدمتون اونی که دوستمه نمی شین اسمشو نمی گم

روبه راه هستم

اما نه رو به ان راهی که باید باشم

رو به راهی که خودش هم نمیداند روبه کجاست

خوب است،اینگونه ادامه دهم به ناکجاآباد دنیا هم میرسم

شاید جای زیبایی باشد کسی چه میداند

خدایا خوب خسته شدم از اینهمه افکار پوچ..

واز این که دوستم جزء این دسته از آدماست خیلی خوشحالم