سید قاسم
روزی رفیق برای حفظ جان رفیقش خود را جلوی گلوله مینداخت.. و امروز رفیق، از رفیق خود سکویی میسازد که پا بر روی او گذارد و پیشرفت کند...
سید قاسم
تو دنیای به این بزرگی..
فقط پدر مادر هستند که حاضراً مثل پاک کن، خودشون رو کوچیک کنند تا اشتباهات ما را پاک کنند..
سید قاسم
لیك پنهان كرد وبا سلطان نگفت // دید رنج و كشف شد بروی نهفت
سید قاسم
ماییم و موج سودا، شب تا به روز تنها // خواهی بیا ببخشا، خواهی برو جفا کن
سید قاسم
یکی گفتش ای خسرو نیکروز // ز دیبای چینی قبایی بدوز
سید قاسم
رو سر بنه به بالین، تنها مرا رها کن // ترکِ من خرابِ شبگردِ مبتلا کن
سید قاسم
از وی ار سایه نشانی میدهد // شمس هر دم نور جانی میدهد
سید قاسم
دردیست غیر مردن کان را دوا نباشد // پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن؟
سید قاسم
ساعتی از جوی مهرش آب بر دل می زدیم // ساعتی زیر درختش میوه می افشاندیم
سید قاسم
الا ای شمس تبریزی چنان مستم در ین عالم // که جز مستی و قلاشی نباشد هیچ درمانم
سید قاسم
یکی گفتش: ای مرد راه خدای // بدین ره که رفتی مرا ره نمای
سید قاسم
اگر در عمر خود روزی دمی بی او بر اوردم // از ان وقت و از ان ساعت ز عمر خود پشیمانم
سید قاسم
نه شرقیم نه غربیم نه بریم نه بحریم // نه ارکان طبیعیم نه از افلاک گردانم
سید قاسم
دویی از خود بیرون کردم یکی دیدم دو عالم را // یکی جویم یکی گویم یکی دانم یکی خوانم
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
7 
