سید قاسم
يــادتــﮧ گـفـتـﮯ بـﮧ شــرافـتـم قـســـم جبـــراטּ میِـــکنمـــ ..؟ شــرافـتـت پـيـش مـטּ گـرو مـونـدهــ ... حـالـا بـا عــشــــق جـديـد چـيــکـار مـيـکـنـﮯ بـﮯ شـــرف ...؟؟؟
سید قاسم
این چه استغناست یا رب؛ وین چه قادر حکمت است؟ // کاین همه زخم نهان هست و مجال آه نیست!
سید قاسم
این همه شعبده خویش که میکرد اینجا // سامری پیش عصا و ید بیضا میکرد
سید قاسم
دمش گرم رفته شهرستان ما....
سید قاسم
یکی را به سر بر نهد تاج بخت // یکی را به اندر آرد ز تخت
سید قاسم
آهای تموم زندگیم، بی تو تمومه زندگیم..........
سید قاسم
من ار چه در نظر یار خاکسار شدم // رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند
سید قاسم
فـَرامـوش ڪَـرבنتــ برآيمـ مثل آبــ خورבלּ بـُوב . . . از همـاלּ آبهــايے ڪِہ مے پـَرב تـُوے گلـُو . . و سالهـــا سـُرفـہ مے کنيـمـ . . .
سید قاسم
در روح نظر کردی چون روح سفر کردی // از خلق حذر کردی وز خلق جدا رفتی
سید قاسم
تاکی به تمنای وصال تو یگانه// اشکم شود،از هر مژه چون سیل روانه
سید قاسم
در میان آب و آتش همچنان سرگرم توست // این دل زار نزار اشک بارانم چو شمع
سید قاسم
در طریقِ عشقبازی امن و آسایش بلاست // ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی
سید قاسم
دانی که چنگ و عود چه تقریر می کنند // پنهان خورید باده که تعزیر می کنند
سید قاسم
در روح نظر کردی چون روح سفر کردی // از خلق حذر کردی وز خلق جدا رفتی
سید قاسم
در میکده، رهبانم و در صومعه، عابد // گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد