#مادر ِ پیری که روی صندلی ِ چرخدار نشسته بود ، تا بردنش کنار ِ پنجره فولاد ِ قشنگت مثل ِ ابر ِ بهار عاشقونه گریه میکرد ... #پسر ِ جوانی که #راه-رفتن رو از یاد برده بود ؟! تکیه داده بود به نرده های کنار ِ پنجره فولاد و انگار تو دلش غوغایی بر پا بود ... #پسر کوچولوی ِ #خوشگل و نازی که نای ِ #حرف زدن هم نداشت ، مثل ِ یه عروسک تو بغل ِ #مادرش احساس ِ افتادن داشت ، اما #مادر ِ جونش با #بوسه که طعم ِ #شیرین ِ #عشق میداد #بوس-بارانش میکرد ... این بود #تمام-سهم ِ من از زیارت ِ دیروز ِحرم ِ #عشق ... واسشون #دعا کنید ، یکی هستن از جنس ِ من و تو ... #خدانگهدار ِ همگی ...