گفتم که روی خوبت از من چرا نهان است؟
گفتا تو خود حجابی ورنه رخم عیان است
گفتم که از که پرسم جانا نشان کویت
گفتا نشان چه پرسی؟ آن کوی بی نشان است!
گفتم مرا غم تو خوشتر ز شادمانی
گفتا که در ره ما غم نیز شادمانی است

(فیض کاشانی)

براي تو مي نويسم . . .




از عمق احساسم .




مي نويسم تا شايد بداني که طپش قلبم در سينه به خاطر توست .




براي تو مي نويسم




که بداني تو بودي آن يگانه عشقي که در لا به لاي خرابه هاي قلبم لانه گزيد




و از آنها گلستاني جاودانه ساخت .




براي تو مي نويسم




تا بداني دوري ات براي من مثل دوري ماهي از آب است




و دوري کبوتر از آسمان




براي تو مي نويسم اينک از عمق وجودم . . .




با فريادي خاموش که در لا به لاي هياهوي عشقت گم شده است .




براي تو مي نويسم اينک تا بداني . . .




دوستت دارم