من زخمهای بی نظیری به تن دارم، اما تو مهربان ترینشان بودی… عمیق ترینشان، عزیز ترینشان..

بهار تنها یک واژه نیست
معجزه ای بزرگ تر از کهکشانهاست...
ستونی برای آغاز یک دنیای نو...
نشان به آن درخت لاغری که لا به لای دره های تاریک و سرد انتظار ؛
گم شده بود اما امید به بهار خورشید را وادار کرد ؛ افق را کمی
آنطرف ببرد تا روز طولانی و صبحگاهان زودتر آغاز شود
تاگرمای روز و زندگی بیشتر بماند...
بهار..
واژه ای نرم و نمناک است برای آبیاری دشت تشنه امید
و من امسال شاید شکوفه های روحم کم پشت باشند اما...
امید به بهارهای بعد و بعد ...با رویش تو....

سلام قندکـــــــــــــــــــمعرفان چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

fekr kardam police omad!

اخی نه بابا..

gashte ershad ziad shode!!
!it's funy