مونا
باختم در عشق، اما باختن تقدير نيست، ساختم با درد تنهايي، مگر تقدير چيست؟
مونا
به سلطان حقيقتها فراموشت نخواهم کرد، تو تنها شعله اي هستي که خاموشت نخواهم کرد.
مونا
چه دیر میفهمیم زندگی همان روزهایی بود كه زود رفتنش را آرزو میكردیم....
مونا
خدا آن حس زیباییست که در تاریکی صحرا زمانیکه هراس مرگ میدزد د سکوتت را یکی همچون نسیم دشت میگوید کنارت هستم ای تنها.......
مونا
آنگاه که دوست داری کسی همواره به یادت باشد...به یاد من باش که من همواره به یادت هستم...از طرف بهترین دوستت خدا
مونا
امواج زندگی را با آغوش باز پذیرا باش، حتی اگر تو را به قعر دریا ببرد...آن ماهی که همیشه بر سطح آب می بینی مرده است...
مونا
خداوند بی نهایت است:اما"به قدر نیاز تو"فرود می اید. "به قدر ارزوی تو "گسترده می شود و "به قدر ایمان تو"کارگشاست.
مونا
با همه چیز در آمیز و با هیچ چیز آمیخته مشو در انزوا، پاک ماندن نه سخت است ، نه با ارزش دکتر شریعتی
مونا
چه بی رحمانه... تمام آرزوهای کودکی مان را به دار قصاص آویختیم!! به حکم بزرگ شدنمان
مونا
به خاطر بسپاریم همراهی خدا با انسان مثل نفس کشیدن است: آرام، بی صدا، همیشگی
مونا
از درد های کوچک است که آدم می نالد وقتی ضربه سهمگین باشد ، لال می شوی ...
مونا
دیرگاهیست بالهایمان را آویخته ایم به جالباسی عادت کرده ایم به زمین زمین جای گرم و نرمیست چه خیال اگر چشمهایمان را خواب چه خیال اگر دلهایمان را آب برده است!
مونا
هنوز هم دلم تنگ می شود برای حرف زدنت و برای تکیه کلامهایت که نمی دانستی فقط کلام تو نبود من هم به آنها ... تکیه داده بودم!