آره مهمه !! به فرآن دارم بهش فک میکنم @

ترازو گر نداری پس تو را زو رهزند هر کس
...یکی قلبی بیاراید تو پنداری که زر دارد
تو را بر در نشاند او به طراری که می‌آید
تو منشین منتظر بر در که آن خانه دو در دارد
به هر دیگی که می‌جوشد میاور کاسه و منشین
که هر دیگی که می‌جوشد درون چیزی دگر دارد
نه هر کلکی شکر دارد نه هر زیری زبر دارد
نه هر چشمی نظر دارد نه هر بحری گهر دارد
بنال ای بلبل دستان ازیرا ناله مستان
میان صخره و خارا اثر دارد اثر دارد
بنه سر گر نمی‌گنجی که اندر چشمه سوزن
اگر رشته نمی‌گنجد از آن باشد که سر دارد
چراغست این دل بیدار به زیر دامنش می‌دار
از این باد و هوا بگذر هوایش شور و شر دارد
چو تو از باد بگذشتی مقیم چشمه‌ای گشتی
حریف همدمی گشتی که آبی بر جگر دارد
چو آبت بر جگر باشد درخت سبز را مانی
که میوه نو دهد دایم درون دل سفر دارد

خاك گرديدم و بر آتش من آب نزد

غافل از حسرت ارباب نياز است هنوز


گرچه هر لحظه مدد مي دهدم چشم پرآب

دل سودا زده در سوز و گداز است هنوز


گر چه رفتي، زدلم حسرت روي تو نرفت

قصه ما دو سه ديوانه دراز است هنوز


گر چه رفتي، زدلم حسرت روي تو نرفت

در ِ اين خانه به اميد تو باز است هنوز


اين چه سوداست عماداكه تو در سر داري؟

وين چه سوزي است كه در پرده ساز است هنوز

عماد خراسانی ...

دختر جوانی چند روز قبل از عروسی اش،آبله ی سختی گرفت و بستری شد.نامزد وی به عیادتش رفت ودر میان صحبت هایش از درد چشم خود نالید.بیماری زن شدت گرفت و آبله تمام صورتش را پوشاند.

مرد جوان عصا زنان به عیادت نامزدش می رفت و از درد چشم می نالید.موعود عروسی فرارسید.زن نگران صورت خود که آبله آن را از شکل انداخته بود و شوهر هم که کور شده بود.مردم می گفتندچه خوب،عروس نازیباهمان بهتر که شوهرش نابینا باشد.

20 سال بعد از ازدواج،زن از دنیا رفت،مرد عصایش را کنار گذاشت وچشمانش را گشود.همه تعجب کردند،اما مرد گفت:من کاری جز شرط عشق به جا نیاوردم.