غلامرضا
توی زندگی هرکس .. شبهایی هست ... که هیچ وقت صبح نمیشود ... ! مثل امشب من ..
غلامرضا
آدم ها عادت می کنند ..! به هر چیزی ! حتی به خنجر هایی که از پشت می خورند !
غلامرضا
دلــم زیــادی روشن بــود .. سوخــت ..
غلامرضا
خدايا .. ساده از خطاهايم بگذر .. همان گونه كه ، ساده از آرزوهايم گذشتي ..
غلامرضا
اين نيمكت هاي خالي .. خاطرات من و تو را مرور مي كنند .. يادش بخير مي شويم .. در ذهن اين كوچه باغ پر درخت .. در ذهن اين نيمكت هاي ساكت !!
غلامرضا
برام هیچ حسی شبیه " تو " نیست ! کنار " تو " درگیر آرامشم .. همین از تمام جهان کافیه .. همین که کنارت نفس میکشم .. برام هیچ حسی شبیه " تو " نیست تو پایان هر جستجوی منی .. تماشای "تو" عین آرامشه .. " تو " زیباترین آرزوی منی .. منو از این عذاب رها نمیکنی کنارمی به من نگاه نمیکنی .. تمام قلب تو به من نمیرسه همینکه فکرمی برای من بسه .. از این عادت با تو بودن هنوز ببین لحظه لحظم کنارت خوشه .. همین عادت با "تو" بودن یه روز اگه بی تو باشم منو میکشه .. یه وقتایی انقدر حالم بده که میپرسم از هر کسی حالتو .. یه روزایی حس میکنم پشت من همه شهر میگرده دنبال " تو "
غلامرضا
از " نبــودنـت " دلگیــــر نیستــــــم .. از اینـکـــــه روزگـــــاری " بــودی " دلگیــ ر
غلامرضا
هنــــــــــــوز هم نمــــــــیدانم اینجــــــــــا چـــه فــــصــــــــــلـیست ... که من کــــــال ماندم و به تـــــــــــــــو نمی رسم ...
غلامرضا
درد دارمـ !. . از آن دردها که درمان ندارند . . .
غلامرضا
پناه بگیرید . . باز تنهايي و " بي كسي " در راه است . .
غلامرضا
با تبسم ، کبریت بزن به دلتنگی ام . . تاریکم . .! بسيار تاريك . .
غلامرضا
اَز آدمها بُت نسازید . .! این خیانت است . . هم به خودتان . . هم به خودشان . .! خدایی میشوند که خدایی کردن نمیدانند . .! و شما در آخر میشوید سر تا پا کافرِ خدایِ خود ساخته . .
غلامرضا
دیده ای شیشه های اتومبیل را وقتی ضربه ای می خورند و می شکنند ..؟ دیده ای شیشه خرد می شود ولی از هم نمیپاشد ..؟ این روزها همان شیشه ام .. خرد و تکه تکه ، از هم نمی پاشم ، ولی شکسته ام ، باور كن ..........
غلامرضا
و روزی از این روزها خواهم رفت ، اما آن روز دیگـــر حتما خودم هم شعر شده ام .. بسکه روز و شب به شعر کشیدم ات ، بسکه خاطراتت را هر شب به سینه چسباندم و به بستر بردم .. آنروز دفتر شعرم برایت شهادت میدهد ، چه ها بر سرش میآورد تا پا بکشم از خطی به خطی ، صفحه ای به صفحه ای.. آنروز من شعر خواهم مرد و تو شعــــــــر خواهی ماند ، مرا در خاک خفظ کنند و تو را در سینه ..آری هردو شعــــــــر خواهیم بود ، اما تو باز تو را عده ای خواندند ، عده ای خواستند .. مارا که نه خواستند و نه خوانند .. هیچکس دفتر این دل ما را ورقی هم نزد تا بداند چه میکشیم و چه میگوییم .. بازهم مثل همیشه دلمان که میگیرد مزخرف زیاد مینویسم .. بلکه این دل لامصب ما حاجت روا شود .. داغونیـــــــــــــم خدا جان ، ما را بحال خودمان دمی وامگذار ..
مشخصات
ديدگاه
5 
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
