غلامرضا
سیاره ای دیگر .. می خواهم !!! برای زیستن ..
غلامرضا
چه جانِ سگی دارد شعر وقتی تمامِ نبودَنت را .. درد می کشد ..
غلامرضا
با تو نیمکتی کا[!]ت برای آرامش ..
غلامرضا
می شود یعنی ؟؟؟ می شود !!! بالاخره این من ِ پر درد آرام بگیرد ؟؟ حتی به قیمت مرگ ؟...
غلامرضا
چقدر سخت است که لبريز باشي از گفتن ؛ ولــــــــــي .. در هيچ سويت محـــــرمي نباشد .. !!!
غلامرضا
می خواهم این بار به جای شعر برایت نقاشی کنم ... سیـــاه سیـــاه .. روزهای بی تـــو بودنم را ..!
غلامرضا
دنیا دارد حول ِ "بی کسی هایم "خراب می شود .. و من خیره تر از میخ کوب ها به دیوار .. نگران ِ پیچ خوردن ِ پای مورچه هایی هستم .. که هفت پشتشان هم به اندوخته هایم نمی رسد .. همینست که منظور هیچ کس را درست نمی فهمم .. وگرنه عزرائیل سال هاست .. که حرف آخرش را با من زده ..
غلامرضا
حالم خوب است .. اما دلم تنگ آن روز هایی است .. که می توانستم از ته دل بخندم .. .
غلامرضا
خیلــی پیـــش تر ها .. دوست داشتـــی بخوانـــی ام ..
غلامرضا
اگر دلیل دوستی ها صرفا دانش آدم ها باشد .. کتابخانه ها بهترین دوست در دوستی اند .. چرا که پای دلت را لگد نمی کنند .. و قند و چاییت را هدر نمی دهند .. و به موقع ساکتند و به موقع حرف می زنند ..
غلامرضا
گم مي شوم در ميان وقفه هاي نبودنت ..
غلامرضا
ميــــدوني ؟؟ .. يه لحظه هايي تو زندگيم هست .. خوب كه فكر ميكنم ميبينم ، كه عاشق اون لحظه ها هستم .. مثــل لحظه هاي با " تو " بودن ..
غلامرضا
تنـهایی .. صــدای آکـاردئـونی ست .. کـه هـیـچ وقـت نمی فـهمم .. از کــجای خیـابـان می آید ..
غلامرضا
دفتر شعرم .. کنار پنجره ورق خورد .. شعرم را باد برد .. و "تو" .. ورد زبان همۀ کوچه شدی ..
غلامرضا
بي خودي .. بی خودی هایم را مینویسم .. بی خودی ، های هایم را مینویسم ..