استیو کانر – آزمایشی که در آن امکان شکستن سد سرعت نور و به‌نوعی نقض بنیادی‌ترین اصل فیزیک نسبیتی مطرح شده بود، از نخستین آزمون جدی خود سربلند بیرون آمد.

فیزیکدانان، یکی از احتمالات ممکنی را رد کردند که می‌توانسته منجر به اشتباه‌شان در تعیین سرعت نوترینوهای فراری طی آزمایش بحث‌برانگیز تأسیسات OPERA شده باشد؛ ذراتی که فقط در کسری از ثانیه از نور پیش افتاده بودند. اخیراً آن‌ها مجدداً اشعه‌ای محتوی نوترینوها را از تأسیسات زیرزمینی آزمایشگاه OPERA وابسته به سازمان تحقیقات هسته‌ای اروپا (CERN)، از میان ۷۵۰ کیلومتر سنگ سخت بستر اروپا، به‌سمت تأسیسات زیرزمینی گران‌ساسوی ایتالیا شلیک کردند. این‌بار، فواصل شلیک اشعه کوتاه‌تر شده بود تا یکی از اشتباهات احتمالی داشمندان در تعیین سرعت ذرات آزمایش قبلی، به محک آزمون سپرده شود. مدت‌زمان تپش اشعه حاوی نوترینوها، از ۱۰.۵ میلیونیم ثانیه که در آزمایش اصلی انجام شده بود، به حدود سه‌هزار برابر کمتر آن، یعنی سه میلیاردیم ثانیه کاهش یافت. همین تغییر ناچیز، دانشمندان را قادر به این ساخت تا اشتباه احتمالی‌شان در تعیین زمان آغاز و پایان هر تپش را که نقش مهمی در محاسبه سرعت نوترینوها ایفا می‌کند مرتفع کنند.
299,792,45
در آزمایش دوم نیز نوترینوها در کمال ناباوری، به‌میزان ۶۰ میلیاردیم ثانیه، زودتر از سرعت نور که ۲۹۹،۷۹۲،۴۵۸ کیلومتر بر ثانیه می‌شود، خود را به ایتالیا رساندند. این درحالی است که قوانین کنونی دنیای فیزیک این مسئله را غیر ممکن تلقی می‌کنند. شکستن سد سرعتی که در همه‌جای جهان ثابت و مطلق فرض می‌شود، ناقض تئوری نسبیت خاص اینشتین تلقی می‌شود که بالغ بر یک سده دنیای فیزیک نظری را زیر سیطره خود داشته است. پروفسور فرناندو فرونی (Fernando Ferroni)، رئیس مؤسسه فیزیک هسته‌ای ایتالیا و سخنگوی کنسرسیوم بین‌المللی OPERA که سرپرست انجام این آزمایش بوده می‌گوید: "محاسبه حساسی که خود حاکی از معانی ژرفی در جهان فیزیک باشد، محتاج موشکافی‌های فوق‌العاده است. پیامد مثبت این آزمون دوم، اطمینان‌مان را به صحت آزمایش برانگیخته، هرچند که حرف نهایی را تنها با تکرار محاسبات، این‌بار در جایی دیگر از جهان بایستی به زبان آورد. یکی از اشتباهات سیستماتیک احتمالی، فعلاً برطرف شده اما کنکاش هنوز ادامه دارد."

فیزیکدانان، پیش از آن‌که کتاب‌های درسی‌شان را پار