@یک آقایِ مثلا نویسنده هیـس . . . فقـط دُعـام کـن . . .

باشه ! پسر پــررویَـم !

تـو یک در صـد فکـر کـن من بلـد باشـم قـر بدم

انشـاالله : ))

یادمه یکبار بهم گفت : همیشه به حال پرنده ها و پروازشون غبطه خوردم .
بهش گفتم : پس لازمه هر کسی در زندگی حداقل یکبار سوار هواپیما بشه ! حالا واسه چی این حرف رو زدی ؟
کمی سکوت کرد و ادامه داد : بزرگترین و قویترین آدمها و چیزهایی که بوی دردسر ازشون بلند میشه با اوج گرفتن فقط به یک نقطه تبدیل میشن !
در زندگی از چه نقطه هایی که نترسیدیم ...
نقطه ای که در تعریف ریاضی اش گفته شده : نه طول داره نه عرض و نه ارتفاع ...
با طعنه بهش گفتم : دلت خوشه ها ... من تو زندگی با مشکلاتی مواجهم که آسمونش سهله، به مریخ هم برم بازم برام بزرگ و عظیمند !
تبسمی کرد و گفت : شرط نقطه شدن مشکلات اینه که از زمینش دل کنده باشی و به خدا نزدیک شده باشی ! حالا این شرط رو می پذیری ؟
گفتم : شرط سختیه ؟
گفت : هم بله و هم خیر !
و من از این حرفش چیزی نفهمیدم ! . . .

گـر رَوَم از پـی اش فتنه هـا بر انگیزد / ور از طلب بنشینم به کینه بر خیزد

و گر به رهگذری یکدم از وفاداری / چو گرد در پـی اش اُفـتم چو باد بگریزد

و گر کنم طلـب نیم بوسه صد افسـوس / زحُقـه دهنش چون شکـر فرو ریزد

من آن فریب که در نرگس تـو میبیـنم / بس آب ِ روی که با خاک ره بر آمیزد

فراز و نشیب بیابان عشق دام بلاست / کجاست شیردلـی کز بلا بپرهیزد

تو عمـر خـواه و صبــوری که چرخ شعبـده باز / هزار بازی از این طـُـرفه تر بر انگیزد. . .

@آناهیتا

حـافظ باز کـردم به یـادت .. : )

پولدارم میرم میکارم

ایشالا

پدر راحت مٌرد . .

چون هیچگاه فلسفه نمی دانست !!

در عصر مکتب های ایسم ایسم

افسردگی های پوچ گرایانه.

بعد از ظهر یک روز پاییزی . .

دراز می کشد رو به ابی اسمان

با حس نوستالژیکِ رقصِ پازن هایِ* دشت هایِ ییلاقی

صدایِ تفنگ هایِ برنو.

و دوباره غرق می شود

در بی نهایت انکسارِ ابیِ ذرات

و خدا حجمِ ابیِ اسمانست برای او

در عصر ""عرفان های لایت با طعم نعنا""

اینترنت،کامپیوتر،موشک های کروز.

به خواب می رود

راحت و ارام

در خوابِ شیرینِ بعد از ظهری پاییزانه . . .؟!

و برای همیشه . .

از فلسفه چیزی یاد نمی گیرد....

چراغ قرمزی توی تقاطع...منتظر بند امدن نفس من

بر زمیـــنه ی سُربی ِ صبح

ســـوار

خامـــوش ایستاده است

و یال ِ بلند ِ اســــبش در باد

پریشـــان می شود . . .

مبارکه عزیز دلم...

رضــوانـم خـوش اومـدی