من علیرضا هستم
میخوام...بالا بیارم خودم رو...........
من علیرضا هستم
وقتی همه می يان و می رن و هيچ کس به خاطره ها دل نمی بنده من هم حرفی ندارم! منم يه خاطره می شم مثل همه خاطره ها! فراموش شده در يادی که بر باد رفت. نه شادم نه آروم نه عاشق. شادی رو آدمهای کينه ای ازم گرفتن . آرامشم رو دشمنی های بی دليل خراب کردن و عاشقی رو حس شک و ترديد و خستگی پر کرد. دلم گرفته از تمام روزها و شبهای اين خاطره شدنها...و.... دلم گرفته از این روزها..دلم گم شده...
من علیرضا هستم
زیر بارون بدون چتر رفتم و رفتم تا باورم بشه هنوز زنده ام ... که هنوز من ... با تمام احساسم نفس می کشم... وقتی برات از "بارون پاییزی" می گم حواست کجاست؟ کجایی که نمی بینی تمام این جمله ها پر از حرف و حرف و حرفه.... کجایی که منو نمی بینی؟ نگو دورم ... نزدیک تر از این نمی شه...پس بگرد دنبال بهانه های بهتر..شاید باورم شد...گفتم که ...شاید! راستی ... چه روزهاییه این روزها... حواست هست ؟!
من علیرضا هستم
بانوی خوش اخلاق هم رفت... مثل همه که رفتند.. مثل تمام گذشتنهایی که دلگیرمان می کند...
من علیرضا هستم
می خواهم بخندم به دنیای بی تو ... می خواهم بخندم به تمام نبودنهایی که هر روز تکرار می شود بی هراسی از فردا! ...
من علیرضا هستم
ناله و اشک با فریاد "یا عشق دنیا رو به لرزه در آورده .....بانوی من....دقت کن.....
من علیرضا هستم
هی تو.....ناگفته های من است در حضور خورشید نه به خاطر اندوه دیر سال نه به خاطر رنج دیرپای دل ..........به خاطر گل پر پر شده ی خاطره ها می گریم...."
من علیرضا هستم
نباید حرفی بزنم . نباید بپرسم ....فقط سکوت...فقط سکوت تا وقت گفتن برسه.
من علیرضا هستم
دلم شکست . نه از تو که از خودم ! دلم شکست از سادگی٬ صداقت و از محبت بی دریغم ! دلم شکست ... نه از تو که از دلت ! که با بهانه های ریز و درشت زمان رو برای خوب بودن از دست می دی . امشب دلم از بی رحمی جمله هایی شکست که هیچ تفسیر و تعبیر دوستانه ای نداشت . دلم از کلماتی شکست که در برابر مهربانترین جمله ها سد ساخته بودن ! دلم گرفت از خستگی خودم ٬ از صبوری ٬ از ... بازم بگم ؟ خسته نشدی ؟ باشه ... پس بذار بگم که امشب بدجوری دلم شکست !
من علیرضا هستم
بوی هجرت...می دهم.....نشانه هایی که خبر از سفر می دهند.
من علیرضا هستم
چه فرقی می کند مقصر کیست ٬ وقتی هنوز قابی بی تصویر مانده و ما الفبای عشق را پر غلط مشق می کنیم!
من علیرضا هستم
یکی بود و یکی نبود......دل بستن شبیه یه قصه ست با یکی بود شروع می شه و با یکی نبود پایان می گیره !
من علیرضا هستم
باشد ٬ دیگر نه من سراغی از نگاه تو می گیرم و نه تو یادی از یادم خواهی کرد . باشد ٬ می گذرد این روزهای گنگ و مبهم با حدس و خیال و خبرهای کوتاه . باشد ٬ دیگر تو هم که بیایی کسی نمانده به استقبال هوایت . باشد ٬ "بی معرفتی" از تو و "دلداگی " از من . باشد ٬ این بار هم نخواهم نوشت که شرح پریشانی این لحظه هایم از امتداد کدام قصه بود . باشد ٬ یاد می گیرم که واژه ها حرمتی دارند به عمق دلت که اگر رهایش کنی غرق می شوند . باشد ٬ می نویسم تا از یاد نبرم "بی مهری"ات را ٬ تا یادم بماند که ... گذشتن از من و لبخندش از تو . باشد ٬ تو مغرور و من مغموم ... باشد ٬ ... این بار هم به حرمت تو ... اما ... بدان که رسیده ام به باران و رو به فردای روشن فریاد می زنم که "کاش نگفته بودم... که کاش نمی دانستی! "
بازدید
این ارسال را بازنشر کرده است.
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
2 
دیدگاه
دیدگاه غیرفعال شده است.
