مصنوعیه خیلی به بوش فکر نکنید ...

جان ارزان به قربان مادر . . .

چن جلسه مگه رفتی آقا مصطفی ؟!!

چی میگفتی خب؟!

میشه لطف کنین تجربیاتتون رو بگید؟

آره یادمه صحبتات...بالاخره شد یا........

بلی شف.‏ ان شاله روز ولادت امام رضا عقد میکنیم.‏ چی بگم؟ کافی هست ملاک هایی ک داری ‏+‏ انتظارات ‏+‏ آینده ی مد نظرت رو ب زبون بیاری و از طرفت بخوای اوشون هم بگه.‏ تفاوتا رو بشناسی و بحث کنی و ب نتیجه برسی حتی مسایل کوچیکش.‏ معیار ها از اخلاق و دین و خانواده تا طرز پوشش و رفتار و برخورد ها هست.‏ کار ک جلو رفت ریز تر میشید.‏ راحته.‏ نکته این ک تا میتونی دل بسته نشی تا آخر خواستگاری.بهتره زودتر ب نتیجه برسی.البت زیاد زود خوب نیست.

خیلی برام دعا کنید

++++

ممنون از لطفتون چه جوری؟!

اخییییییی [!] ناز بابا

خدا نگهش داره

الهــــــــــــــــــــــي! نازي خدا واست حفظش كنه

فك كنم منظورش بي شيريني بود

اصلا با یک نگاه کلی اگه بخوایم در مورد طلبه شدن حرف بزنیم باید بگیم همه ما جوونا باید به یک معنا طلبه بشیم....مگر این طلاب خارجی بی شماری که تو مدارس قم درس میخونن اومدن تا روضه خون بشن! یا پست مملکتی بگیرن...اومدن تا دینشونو که بهش اعتقاد دارن واقعا و عمیق بیاموزند و سخن خدا رو که روشن کننده سعادت حقیقی است برای زندگیشون کسب کنن....

اتفاقا من خانواده ام هم مخالف نیستم . . . بابام یه جانباز و یه حالشم بده . . . خودمم حافظ قرآنم و مینویسم برای امام زمانم اگه لیاقتشو داشته باشم . . .


خوب پس اگه کسی نیاد طلبه بشه یعنی عشقشو نداشته . . . ؟؟!!
این اراده ای که گفتین خیلی مهمه . . . ولی اگه شنا کردن بلد باشی . . . اگه بلد نباشی غرق میشی و ارزوش به دلت میمونه . . .
مثل همه عمرم که جا موندم آرزوش تو دلم موند . . . ولی همه فقط گفتن شنا کن . . .ولی هیچکس شنا کردنو بهم یاد نداد . . .

حرکت کردین!...اگر شما حرکتی که میتونستین تو مسیر این هدف کرده باشین نباید خودتونو ملامت کنین...میشه تو همین سلکی که هستین به وظیفه تون عمل کنین و ان شاالله شاید از خیلی از طلبه های بدون عشق جلو تر بیفتین و باشین...

آره رفتم . . . ولی مثل درسم نشد ادامه بدم . . .

دوتا از دوستای خوبم که با هم میرفتیم الان پای 6 هستن و همش بهشون حسودی میکنم . . .

حتما لیاقتشو داشتن خوب . . .

ای حاجی شیطون مگه خدا نگفتی مفتیه؟

اصن اگه من ده تا قصر داشته باشم همين الان سه تاش نه چارتاش مال تو.... #صلواتي

خوبه هم پست های خوب باشه و شاد
و هم پست های انتقادی و به قول افرادی منفی که شاید تحولی در ذهن سنتی ما رخ داد.....باید هر دو را داشت شادی از دید فقه خیلی محدود میشه....

ای ول حاجیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

فک نمیکنم حاج آقا....من خودم مانتو رو انتخاب کردم ولی مانتوی مناسب.االانم هیچ مشکلی ندارم.من خیلی از چادریام دیدم که واسشون مشکل پیش اومده....

غالبا امنیت بیشتر در چادر است و چراغ سبز بیشتر بدون چادر البته حتما مورد غیر غالب و عکس هم پیدا می شود...شاید مورد شما هم....

چه عرض کنم؟؟؟!!! ولی من خودم مانتوی مناسب رو ترجیح میدم. ولی جمله ی قشنگی بود

البته همه ی قربانی ها چه چادر ی چه با حجاب چه بی حجاب محترم بودن و هستن و ایشالا خدا رحمتشون کنه ... اینقد رو یه طیف خاص زوم نکنیم بهتره .

فقط .... آه...و دیگر خاک بر سر دنیا

نویسنده خانم زهره شريعتي...اینجا مقام بیان با حجاب بودن و بی حجاب بودن افراد نیست چون اینا همشون ایرانی بودن اما حجاب نماد یک زن مسلمان است...

بوی زولوبیا بامیه !!
بوی دهن هم هر از گاهی حس میشود !!

ماه مبارک رمضان برای ما بچه مسلمان ها یک ماه بسیار خاص است،که سرشار از شیرینی ها و مزه های مختلف است،اما باید دید کدام مزه از این ماه عزیز بیشتر در کام ما مانده و با نزدیک شدن به این ماه یاد کدام جلوه از این ماه مبارک می افتیم؟

جواب این سوال به ما نشان خواهد داد که عمق استفاده ما از این ماه معنوی چقدر بوده است؟ و نیز گرایش وجودی ما به سمت چیست و باید به کدام سمت سوقش بدهیم؟

فکر می کنم یکی از مزه هایی که پیش خیلی از ماها در ماه رمضان جلوه دارد مزه شیرین زولبیا و بامیه ماه رمضان است که شاید بدون آن ماه رمضان برای ما دیگر ماه رمضان نباشد؛ افطاری های آنچنانی و سفره ها و مهمانی های مختلف و جاهای مختلفی که افطاری های رنگارنگ می دهند و ما هم گاهی تا حد انفجار در سر سفره افطاری از خجالت شکممان در می آییم و این هم یکی از تصورات شیرین افراد است.

وعده سحری هم مزه خاصی دارد چون در غیر این ماه اغلب در آن ساعت خاص کسی چیزی نمی خورد آن هم بدان شکل که مثل یک مسابقه تا دقیقه آخر و لحظه آخر که اذان می شود می خوریم و می آشامیم آنهم خوردنی همراه با نوای ملکوتی دعای سحر که اینهم یکی از مزه های بیادماندنی ماه مبارک برای ماست.

البته بعضی در طول روز یا بعد از افطار ساعتی را در محضر قرآن سپری می کنند و بعضی دیگر هیچکدام از سریال های بعد از افطار را از دست نمی دهند و تا سه چهار ساعت بعد از افطار لحظات مفرح و سرگرم کننده ای را پای تلویزیون سپری می کنند.

شبهای قدر هم که برای بعضی تنها شبهای معنوی سال است از ویژگیهای منحصر به فرد این ماه است،آهان خواب بعد از سحری را فراموش کردم که خیلی می چسبد و کارها و ادارات هم که با چند ساعت تاخیر در ماه مبارک شروع می شوند و این هم خب خاطره خوبی است.

اما سوال اینجاست که آیا این همه آن مزه هایی است که خدای مهربان می خواهد از این ماه عزیز در کام ما بماند؟ خیلی کم می شود یا شاید نشود آنکه ما یکبار خودمان هنگام سحر دعای پر معنای سحر را بخوانیم و زمزمه کنیم یا اینکه یک وقت مجزا و معین را جدا از زمانی که بعد از سحری خوردن گاهی تا اذان می ماند و کرایه خوابیدن نمی کند و به ناچار رو به نماز و دعا می آوریم! وقتی مخصوص و مجزا برای دعا و راز و نیاز سحر قرار دهیم.

دلمان چقدر به معنای واقعی به قرآن نزدیک می شود و در بهار قرآن بهاری می گردد دیگر آنکه جدا از نخوردن و

دلمان چقدر به معنای واقعی به قرآن نزدیک می شود و در بهار قرآن بهاری می گردد دیگر آنکه جدا از نخوردن و نیاشامیدن که ملزمات روزه است چقدر رفتار و اخلاقمان در این ماه تغییر می کند و بو و مزه الهی می گیرد؟

نمازمان اغلب در این ماه بصورت استثنا از همه سال آن هم در بیشتر در مورد نماز صبح اول وقت خوانده می شود اما هنگام افطار چه؟

آیا واقعا مزه های الهی و خدایی این ماه خاص و استثنایی برای ما جلوه بیشتری دارد یا خیر؟ اگر ندارد یا در حد و اندازه نام و شرف این ماه بزرگ نیست باید سعی کنیم که خود را در مسیر اصلاح قرار دهیم تا با نزدیک شدن به معنویات این ماه واقعا به هدفی که خداوند از قرار دادن این ماه برای ما داشته برسیم و بر طبق آن آیه قرآن که هدف صوم را بیان می فرماید متقی شویم و در عید فطر سرور الهی داشته باشیم از پاک شدن و رسیدن به فطرت و خدا...

این مطلبی بود که پارسال تو این موضوع نوشته بودم...