پستوی خسته خانه / #دیدگاه

وقتی دست به قلم می شوم

خلوت های ز کینه جبر

گوارا می شود

اجبار های سیاه در خفای

بامداد های سپید

هم صدای مردمکان بی صدا

در پس اعصابی که درد می کند

می زیستد

از شرارت

از خیال نفرین

تنها

آزادانه

در این حجله پر هجا

در پشت بیهوده های روزمره

در بی تفاوتی های خندان یا گریان

در شبرنگ تیره

در گندمزار تنت

در الماس شمایل بی قناست

نافی از شهوت

به ذهنی سوخته

با افکاری پینه بسته

پیوند می دهم

و من در خواب پر خاشگر خود

که جهان مایوس را

هم دست ماه ی

که ز حسادت های کودکانه

ز عشوه های خورشید بی فروغ

در دل سیاهی رخنه کرده ،

متهم میبینم

هولناک

می نویسم برای تو

و می گذرم . . .





پ.ن : با احترام به شاملو به پاس ِ کمکی از دیار ِ واژه هایش برای عنوان ِ این نوشته

--------------

@بی‌تـا این چجوره /داغ ِ داغ ِ واسه امروز ِ

خوب گفتن نمیگم

پیچیدگی ش ُ !