پاییز...

پاییز مردیست
با دستانی بزرگ که هر شب منتظر دختریست
با چشمانی زلال و دستانی کوچک
که تنها نگاهش کند و بگوید دوستش دارد

پاییز مردیست
پیشه اش رفتگری
شهر در دایره ی جارویش
اوی از زندگیش راضیست

پاییز مردیست
که شباهنگام به خانه اش میرود
چای دم میکند تنها مینوشد و دیوارها را مینگرد
و برگهای خشک لای کتاب را میبوید

پاییز مردیست
ساکت، صبور؛ اندکی مغرور نه برای شمعدانی ها
نه بخاطر توفانها و گردبادههایی که در دلش موج میزنند
او بیگانه است با دروغ، تفریق، کینه...

پاییز مردیست
که تنها شعر مینویسد، آنها را نمیفروشد
زیرا بهایی ندارد شعر گفتن دراین تنهایی غربت
که حتی لحجه اش را نیز هیچکس نمیداند

پاییز مردیست
در آن سوی آبهای جهان دور از خزان و برگ ریزان
فقط گاهی، هر از چند گاهی دلش میگیرد
میخواند، مینوازد بغض میکند، تا ابرها گریه کنند .

( حمید رضا کیهانی )

پاييز مسعود امامی

رو نيمكت بي تو تو قلب پاييزم
تا تو بياي خوبم هستم نمي ريزم
رو نيمكت بي تو برگا رو مي شمارم
هر وقت مي خندم هر وقت مي بارم
تو نم نم بارون ياد تو همرامه
اين شهر غمگين باز زير قدم هامه
وقتي كه تو نيستي دنيا بياد پيشم
يادت كه ميفتم دلتنگ تر ميشم

روزام بدون تو مثل همن همه
هيشكي مثه تو نيست شكل غمن همه
دور و برم پره از اين و اون ولي
جاتو نمي گيرن خيلي كمن همه

از تو چه پنهون اين دلشوره و غم درد
دنيامو پر كرده هروقت شد برگرد
هر وقت شد برگرد تا خوب تر باشم
تا تو بياي هستم از هم نمي پاشم

روزام بدون تو مثل همن همه
هيشكي مثه تو نيست شكل غمن همه
دور و برم پره از اين و اون ولي
جاتو نمي گيرن خيلي كمن همه


[لینک]

پاییزتون مبارک