yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
من کـــــه نــــیســــتم مـــوهـــایــــت را بـــبـــنـــد .......... ســـــــهـــــم دســـــتــــــان مــــرا بــــــه بــــــــــــاد نــــــــــــــــــــــــــده ....
yedokhtare 웃
دِلـــَمــ یـــک آب تـــَنـــی ِ حــِسـابـــی مـــی خــواهد! ســـاده و بــی ریـــا... کــه بــِتــِکــانــَد هــر چــِه عـــِشق اســـت در آن! کــه راحـــَت شوَم از هــــر چـــه تو!
yedokhtare 웃
تفاهم نداشتیم . . . اون سقف مشترک می خواست و من .. زندگــــــــــــی مشترک!!!
yedokhtare 웃
بـراے دُخـتـَـرم آرزوے خــوشــبـخـتـے مــے*کــنــم، مــادرم هــم بـــراے مـَـن آرزوے خــوشبـخـتے کــرده بود، و مـــادرش هــم بـــرای ِ مــادرم... نـــا امیــد نیـــستــم! یــکــ روز عــاقـبتـــــ ... دُختـــرے از نـسـل ِ مـــا خـــوشبــخـتــــ خـــواهــد شُـــد...!!!
yedokhtare 웃
مادری دســـت در دستِ کودکش و چشـم در نگاهِ مردی غریــبه ... پـدری پا به پـایِ همسـرش و دل در گرو اندامِ زن همســـایه ... ایـن بود که کودک یـاد گرفت با تو ازدواج کند امـــــــــــــــا به " او " فـکر کند...!
yedokhtare 웃
مـــن یـــک زنـ ـ ـ ـم! نــه جنـــس دوم ، نه یـــک مـــوجــــود تابــــع ، نــه یـــک ضعیـــفه، نـــه یـــک تابلـــوی نقــاشــی شـــده ، نـــه یــــک عــروســـک متحــــرک بـــــرای چشـــم چرانــــی، نـــه یــــک کـــارگـــر بـــی مــــزد تمــــام وقـــت... باور داشتـــه بـــاش مـــن هــــم اگــــر بخـــواهــــم ، می توانــــم خیـــانـــت کنــــم ، بی تفـــاوت و بی احســــاس بـــاشـــم ، بی ادب و شنیــــع باشــــم ، بی مبـــالات و کثیـــف باشـــم .... اگـــر نبــــوده ام و نیســـتم ، نخواسـ ـ ـ ـته ام و نمی خواهـ ـ ـ ـ ـم
yedokhtare 웃
نـشـــانـی ام را مـیخـواســـتـی ؟ هــمـان مـحـلــﮧ ی قـدیـمـی پـائـیـز ! مـنتـظرم هـــنـوز ... امـّــا زرد (!) امـّــا خشــک (!) گاهــی بیـاد مـی آورم تــو را زیـر پـا ڪـﮧ مـی مـــانـم
yedokhtare 웃
حـــرف مـــن.... حســـــــــــــابِ همــــه ی روزهــــــــــــــايی رفتــــــــــــــــه ی عمـــــــــری استــــــ که پـــــــــــای تـــو گذشتـــــــــــ......
yedokhtare 웃
کاش می شد رفت... . . . از ماندن خسته ام...!
yedokhtare 웃
یه عدد بین 1 تا 100 تو ذهنت انتخاب کن. ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ کردی؟ بمن نگو چنده آفرین. . . . . . . هیچوقت ب هیچ کس هیچی نگو.