yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
دِلـم کـﮧ برایـَﭞ تَنگ مـﮯ شود رو مـﮯ کـُنم بـِﮧ کاکتـُوس کِنار تاقچـﮧ کاکـُتوس بـِﮧ نـَظرҐ شکل تـُوسـﭞ بامـَزه و وحشتنـــاک با هماטּ تیغ ها کـَمـﮯ اِحساساتم را مـﮯ خراشد ولـﮯ مـَטּ مـﮯ خندم آخر مــادرم مـﮯ گوید شاید ایـטּ ماه کاکتوسـﭞ گـُل بدهد
yedokhtare 웃
درد مـــــن چشمـــــانـــی بــــو ـــد کــه بــه مــن اشکــ ! ـــــــ هدیـــه میــــداد و بــه دیگــــران چشمــــــــکــ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـــ !
yedokhtare 웃
این زِندِگیــــــــــــــــــــ یـــِ جــــــــآش میلِنگـــِ . . . نَظَرِت چیــــــــــــِ خـــُُُــــــــدا . . . !
yedokhtare 웃
هی تو ... ! انقدرام بیکار نیستم که بخوام حالتو بگیــرم ... !
yedokhtare 웃
دَر مــَن کســی هـَــست کـه هیچ نیســت ! بــآ هَفت سیـنـی از جنـــس تُـهـی : سیـگـار ، سُـکـوت ، ســـَراب ، ســآز سُقوط ، ســَرمــآ ، سیـآهـــی ...!