تلنگر من به شما نبود به کمد لباست بود که پیراهنی ضخیم برای پوست نازک تو بیاورد ... تلنگر به طاقتت بود که حوصله بیشتری برای تو خرج دهد ...تلنگر برای انتظاری رنگین که صبرش را از کس دیگری طلب میکند ... تلنگر به ابرهایی بود که جلوی ماه را گرفته اند تا شبت بی ماه شود ...تلنگر به کسی که وجود نازنین تو را به خاطر هیچ و پوچ تبدیل به ترک کرده و هیچ کرم ضد ترکی هم انگار جوابگو نیست ... و تلنگر به خودت ... که وجودت را خالی از هر کس کن ... جا باز کن ... گویی خدا در میزند ...

صبر ایوب لازمه ....