دنیا شده است تپه کمین گاه....دنیا و وصال منو صد ناز و نگاه تو به درگاه....دنیارو چه راحت به کثافت زده اند چند...این جانور زهری دوپا انگل پرننگ

گلستان نگاهت رنگ و رنگی...به جانم نازنین صد ناز کردی...که تو یار نسیم و مهربانی..چه دارم دوست که تو پویا بمانی...برایت از گل و بلبل نویسم...به عطر دختر .و صد گل نویسم...که روزی دختری هم سنگرت شد..روایی از دل و درمانگرت شد...به نامش گل ز گل از جام زرین...امیر دل برین پویای گلچین...انشالله

آقا شرمنده کردی