شدم با چت اسير و مبتلايش / شبا پيغام مي دادم از برايش
به من مي گفت هيجده ساله هستم / تو اسمت را بگو، من هاله هستم
بگفتم اسم من هم هست فرهاد / ز دست عاشقي صد داد و بيداد
بگفت هاله ز موهاي کمندش / کمان ِابرو و قد بلندش
بگفت چشمان من خيلي فريباست / ز صورت هم نگو البته زيباست
نديده عاشق زارش شدم من / اسيرش گشته بيمارش شدم من
ز بس هرشب به او چت مي نمودم / به او من کم کم عادت مي نمودم
در او ديدم تمام آرزوهام / که باشد همسر و اميد فردام
براي ديدنش بي تاب بودم / زفکرش بي خور و بي خواب بودم
به خود گفتم که وقت آن رسيده / که بينم چهره ي آن نور ديده
به او گفتم که قصدم ديدن توست / زمان ديدن و بوييدن توست
ز رويارويي ام او طفره مي رفت / هراسان بود او از ديدنم سخت
خلاصه راضي اش کردم به اجبار / گرفتم روز بعدش وقت ديدار
رسيد از راه، وقت و روز موعود / زدم از خانه بيرون اندکي زود
چو ديدم چهره اش قلبم فرو ريخت / توگويي اژدهايي بر من آويخت
به جاي هاله ي ناز و فريبا / بديدم زشت رويي بود آنجا
نديدم من اثر از قد رعنا / کمان ِابرو و چشم فريبا
مسن تر بود او از مادر من / بشد صد خاک عالم بر سر من
ز ترس و وحشتم از هوش رفتم / از آن ماتم کده مدهوش رفتم
به خود چون آمدم، ديدم که او نيست / دگر آن هاله ي بي چشم و رو نيست
به خود لعنت فرستادم که ديگر / نيابم با چت از بهر خود همسر
بگفتم سرگذشتم را به «جاويد» / به شعر آورد او هم آنچه بشنيد
که تا گيرند از آن درس عبرت / سرانجامي ندارد قصّه ي چت

به خداحافظي تلخ تو سوگند ، نشد
که تو رفتي و دلم ثانيه اي بند نشد
لب تو ميوه ي ممنوع ، ولي لبهايم
هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند ، نشد
با چراغي همه جا گشتم و گشتم در شهر
هيچ کس ، هيچ کسي هم به تو مانند نشد
هر کسي در دل من جاي خودش را دارد
جانشين تو در اين سينه خداوند نشد
خواستند از تو بگويند شبي شاعر ها
عاقبت با قلم شرم نوشتند :" نشـــد !"

بگو ازم بدت میاد دیگه

هنوز نشدیگلم

یه جوری نگاه میکنین انگار ماتریس 20 در 20 طرح کردم

به به آزاده خانوم چه عجب

ببخشیدها من مشکلی نداشتم ولی بچه ها ناراحت شده بودن که خطاب هاشون رو جواب ندادم منم هرچی می دیدم فقط واسه تو بود

مرسی

ممنونم مرسی از متن زیباتون