Alireza
در انـــــدرون مــــن خـــسـتـــه دل نــــدانـــم کــیــســـت/ کـــه مــــن خــمــوشــم و او در فــــغـــان و در غــوغــاســت!
Alireza
یـــه کـــم واســـــت لازمـــــه بــی رحـــمــــی . . .
Alireza
یــارب از عــرفــان مــرا پــیــمــانــه ای ســـرشــــار ده/ چــشــم بــیــنــا جـــان آگـــاه و دل بــیـــمــار ده / هـــر ســر مـــوی حــواس مــن بـــه راهـــی مــیــرود/ ایــن پــریــشــان ســیــر را در بـــزم وحــدت بـــار ده
Alireza
مــی فــروشی گــفــت کــالایــم مــی اســت/ رونــق بــازار مــن ســاز و نــی است/ مــن خــمــیــنــی دوســت مــیــدارم کــه او/ هــم خـُـم اســت و هــم مــی اســت و هـــم نــی اســت
Alireza
در حــیــرتــم از مــرام ایــن مــردم پــســت/ ایــن طــایــفــه ی زنـــده کــش مـــرده پــرســت/ تــا شــخــص بــود زنـــده کــشــنــدش بــه جــفــا/ تــا مــرد بــه عـــزت بــبــرنــدش ســر دســت
Alireza
ای دلـــبـر مــا مــبــاش بــی دل بـــر مــا/ یـــک دلــــبــر مـــا بـــه کــه دو صــد دل بـــر ما/ نــه دل بــر مـــا نــه دلــــبــر انـــدر بـــر مـــا/ یــا دل بــر مـــا فـــرســـت یـــا دلــــــبـــر مــا
Alireza
تا بر سر دیده جا دهندت مردم / چون مردم ِ دیده ترک خود بینی کن
Alireza
رخـــت زیــبـــای آســمــانـــی را خـــواهـــرم بـــا غـــرور بـــر ســر کـــن ، نـــــه خـــجـــــالــــت بـــــکـــش ، نــــــه غــــمــــگـــــیـــن بــــاش ، چــــــادرت ارزش اســـــت ، بــــــــــــــــــاور کـــــــن .
Alireza
تـــــار و پـــــودم در اهـــــتـــــزاز آرد/ ســـــیـــــم ســــاز تــــرانــــه پــــردازت
Alireza
در نماز و در رکوع و در سجود/ سر بجنبد دل نجنبد این چه سود
Alireza
امـــشـــبــــم گـــذشــــت . . .حــــال ِ مـــن بـــَـده ، دل بــــریـــدنـــو یـــادِ مـــن نـــــده .
Alireza
تبه کردم جوانی تا کنم خوش زندگانی را/ چه سود از زندگانی چون تبه کردم جوانی را