خیلی بد جنسی .......

بوی دل کباب من آفاق را گرفت
این آتش درون بکند هم سرایتی
در آتش ار خیال رخش دست می‌دهد
ساقی بیا که نیست ز دوزخ شکایتی

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی
که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی
من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی
چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی
وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی
در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است
حیف باشد که ز کار همه غافل باشی
نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف
گر شب و روز در این قصه مشکل باشی
گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست
رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی
حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد
صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی

تمام عمر من انگار در غم و درد است
مرا غروب تو صد سال پیرتر کرده است
تمام خاطره‌ها پیش روی چشم منند
زبان گشوده به تکرار: او چه نامرد است
ـ بیا و پاره کن این نامه را نمی‌بینی؟
دو سال می‌شود او نامه‌ای نیاورده است...؟
همیشه گفته‌ام اما نمی‌شود انگار
دل تو سخت مرا پایبند خود کرده است
تمام می‌شود این قصه آه حرف بزن
فقط نپرس که «لیلی زن است یا مرد است

و ای بهانه‌ی شیرین‌تر از شکرقندم
به عشقِ پاک کسی جز تو دل نمی‌بندم
به دین این‌همه پیغمبر احتیاجی نیست
همین بس است که اینک تویی خداوندم
همین بس است که هر لحظه‌ای که می‌گذرد
گسستنی نشود با دل تو پیوندم
مرا کمک کن از این پس که گام‌های زمین
نمی‌برند و به مقصد نمی‌رسانندم
همیشه شعر سرودم برای مردم شهر
ولی نه! هیچ‌کدامش نشد خوشایندم
تویی بهانه‌ی این شعرِ خوب باور کن
که در سرودن این شعرها هنرمندم

امشب دوباره زمزمه ي عشقي

از كوچه هاي خاطره مي آيد

امشب دوباره ياد گريزاني

بر گشته از ديار فراموشي

در كوي ذهن دلشده

مي خواند

پژواك راه رفتن او در شب

آهنگ دلنواز جواني را

تكرار مي كند

چشم به سوي خاطره مي چرخد

چگونه قطره قطره آب می شود

اسیر دست آفتاب می شود

تمام هستیم خراب می شود

مرا به اوج می برد

نگاه کن

پر از شهاب می شود

تو آمدی ز دورها و دورها

نشانده ای مرا کنون به زورقی

مرا ببر امید دلنواز من



فراتر از ستاره می نشانی ام

من از ستاره سوختم

چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل

چه دور بود پیش از این زمین ما

کنون به گوش من دوباره می رسد

صدای بال برفی فرشتگان

به کهکشان، به بیکران، به جاودان

کنون که آمدیم تا به اوجها

مرا بپیچ در حریر بوسه ات

مرا دگر رها مکن



چگونه قطره قطره آب می شود

به لای لای گرم تو

نگاه کن

انتظار من اين روي سكه است...بي خبري تو آن روي ديگرش!

دل نگراني من اين روي سكه است ...بي خبري تو - باز هم - آن روي ديگرش

دل تنگي من اين روي سكه است...بي خبري تو - باز دوباره - آن روي ديگرش


+ انتــــــــــظار ِ من

+ دل نگــــــــــــراني ِ من

+ دلتنگي لحظه به لحظه ي من

= ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بي خبري، بي خبري، بي خبري ِ هميشگي ِ تـــــــــــو



كم طاقت شدم خيلي

بهونتو دارم برای همیشه

دیدی که سخــــت نیســـــت

#تنها بدون مــــــــــن ؟!!

دیدی صبح می شود

شب ها بدون #مـــــــــن !!

این نبض زندگی بــــــــی وقفه می زند…

فرقی نمی کند

با #مــــــن …بدون مــــــن…

دیــــــروز گر چه ســـــــخت

امروز هم گذشت …!!!

طوری نمی شود

فردا بدون #مــــــن !!!…

ما یک اشنایی داریم . گر چه 4 تا بچه داره ؛ نوه داره ولی عکس مردی را که عاشقشه هنوز توی کیف پولش نگه داشته ؛ شوهرش هم میدونه .

ای دل سرمست، کجا می پری؟
بزم تو کو؟ باده کجا می خوری؟
مایه ی هر نقش و ترا نقش نی
دایه ی هر جان و تو از جان بری
صد مثل و نام و لقب گفتمت
برتری از نام ولقب، برتری
چونک ترا در دو جهان خانه نیست
هر نفسی رخت کجا می بری؟
نقد ترا بردم من پیش عقل
گفتم: « قیمت کنش ای جوهری
صیر فی نقد معانی توی
سرمه کش دیده ی هر ناظری »
گفت: « چه دانم ببرش پیش عشق
عشق بود نقد ترا مشتری
چون به سر کوچه ی عشق آمدیم
دل بشد و من بشدم بر سری

اونها از دزدهای اینور اب می ترسند و ترجیح میدن اونور اب محاکمه بشن .

به چی فکر میکنی .