شبی غمگین،شبی بارانی وسرد



مرا در غربت فردا رها کرد



دلم در حسرت دیدار او ماند



نگاهم را گرفتار فنا کرد



به من می گفت تنهایی غریب است



ببین با غربتش با من چه ها کرد



تمام هستی ام بود و نفهمید



که در قلبم چه آشوبی به پا کرد



و او هرگز سکوتم را نمی دید



اگر چه تا ته دنیا صدا کرد

پرده برگیر که من یار توام
عاشقم ، عاشق رخسار توام

عشوه کن، ناز نما، لب بگشا
جان من، عاشق گفتار توام

بر سر بستر من پا بگذار
منِ دل سوخته بیمارِ توام

بغض خسته ی نگاهم داره بی تو جون میگیره
مرغ عاشق دل من داره تو قفس میمیره
بی تو قلب عاشق من تو هجوم انتظاره
کاش بدونی که دل من این روزا چه بی قراره
حالا من با تن خسته توی بی کسی اسیرم
میدونم اگه نیایی بی تو جون میدم میمیرم
حالا مثله چشم نرگس منتظر تو میمونم
با یه لحن عاشقونه شعر غربتو میخونم
کی میگه که دیدن تو یه تصور محاله
تو که خورشید حضورت روشنایی خیاله
شوق دیدن نگاهت بغضیه که تو گلومه
حسرت زلال گریه مثه ایینه رو به رو مه
بغض خسته ی نگاهم داره بی تو جون میگیره
مرغ عاشق دل من داره تو قفس میمیره