دنیا کوچکتر از آن است

که گم شده ای را در آن یافته باشی

هیچ کس اینجا گم نمی شود

آدم ها به همان خونسردی که آمده اند

چمدانشان را می بندند

و ناپدید می شوند

یکی درمه

یکی در غبار

یکی در باران

یکی در باد

و بی رحم ترینشان در برف

آنچه به جا می ماند

رد پائی است

و خاطره ای که هر از گاه پس میزند

مثل نسیم سحر

پرده های اتاقت را

....

شراب که کهنه شد،
طعمش ناب می‌شود؛
شیرین می‌شود؛
غلیظ می‌شود؛ مستت می کند؛
نمی‌توانی از آن بگریزی.
شراب کهنه را که بنوشی
دیگر جایی برای پنهان کردن هیچ چیز نمی‌ماند

عشق هم که کهنه شد،
می‌شود همچو شراب،
رسوخ می‌کند در بند بند وجودت،
ریشه می‌دواند در بافت‌هایت،
رسوایت می‌کند.
آن وقت است که می‌فهمی
همیشه عاشق می‌مانی
.
.
و عاشق با هر صدايي بر ميگردد
شايد به اشتباه

?