علیرضا
توسط موبایل
ـ این بازوان ِ اوست با داغهای بوسه ی بسیارها گناه اش وینک خلیج ِ ژرف ِ نگاه اش کاندر کبود ِ مردمک ِ بیحیای آن فانوس ِ صد تمنا ــ گُنگ و نگفتنی ــ با شعله ی لجاج و شکیبائی میسوزد.
علیرضا
به شدت خودسانسوری میکنم . گاهی اوقات یک پست رو انقد تغییر میدم که یا معنیش دیگه اون معنای اولی نیست یا کار به ارسال نشدن میرسه .
علیرضا
ورنه خاک..از تو.. باتلاقی خواهد شد..چون به گونه جوباران حقیر..مرده باشی .
علیرضا
در یکی فریاد , زیستن , پرواز عصبانی فواره ای..که خلاصیش از خاک..نیست.. و رهایی را..تجربه میکند .
علیرضا
آقای مجری : خب بچه ها پارسال قایمکی چی خوردین که کسی نفهمیده ؟ پسر عمه زا : آقوی مجری ما پارسال سمنو رو لیسیدم تا تهش یه کیفی داد , امسال که هیچی نداریم بخوریم ولی . کلاه قرمزی : آقای مرجی این پوست شکلات رو نگاه کن پارسال خوردمش انقد خوشمزه بود امسال فقط دارم بو میکنمش به یاد پارسال .