آخ فرشاد گفتي ليچ! چند وقتي بود ميخواستم از سرورم به عنوان ليچ استفاده كنم! بعد تازه يادم اومد سرورم ويندوزه!يه بنده خدايي گفت رو ويندوز ليچ نصب نميشه! ماهم عين لشكر شكست خرده شديم حالا اگه تو دست و بالت هست يه لينوكس بده ما حال كنيم اِ فرشاد توي؟ به به! يادته بچه محل كه بوديم چقدر تشويقت كردم كه مدير سرور بشي.بلاخره شدي ها!

در شبنمی،از اشک تو،پنهان شده بودم

چون دیو که در شیشه به زندان شده باشم

یا نقش بر آیی،

(نه،که تصویر سرابی)

این سان شده بودی تو،

من آن سان شده بودم.

با اشک تو،از چشم تو بر گونه دویدم

با آه تو،بازیچه ی توفان شده بودم

انگشت گزیدی چو به دندان تحسر

حیرت زده،انگشت به دندان شده بودم



در همهمه ی کوچه ی شب،گم شده بودی

تا من پی دیدار،بر ایوان شده بودم



دیدند همه-همچو حبابی که بر آبی-

از وحشت آن واقعه ویران شده بودم



در جمله طولانی عشق و هوس تو،

ای کاش که من نقطه ی پایان شده بودم



چون مرغ سبکبال،نه در بند خط و خال

بر بام تو،با نام تو پران شده بودم

در گشتن-و بد گشتن-و از نام گذشتن

سر حلقه ی انگشت نمایان شده بودم



تا سر بدهم بر سر اینکار، سر دار

چالاک و طربناک که به میدان شده بودم



چون گنبد بی رنگ بلورین حبابی

در زلزله ی وسوسه ویران شده بودم



گفتم نشوم عاشق و چون دیده گشودم

دیدم که دریغا که چه آسان شده بودم



در کوچه در آن همهمه،شب،گم شده بودی

تا من،پی دیدار بر ایوان شده بودم

افسار دلم دست خدا بود چنین شد

ای وای اگر دست خودم بود چه می شد؟

مقصود دلم مهر و وفا بود چنین گشت

گر مقصود دلم جور و جفا بود چه می شد؟

وزگارا که چنین سخت به من می گیری

با خبر باش که پزمردن من آسان نیست

گرچه دلگیرتر از دیروزم

گرچه فردای غم انگیز مرا می خواند

لیک باور دارم دل خوشی ها کم نیست

زندگی باید کرد،دوست می باید داشت...

باحال بود ........

با یاد رفیق است که دنیا زیباست

با عشق رفیق است که دنیا بر پاست

فردا که ز دنیا رفتم روزی

این رفیق است که گوید خاک رفیقم اینجاست

من به هم صحبتی آینه عادت دارم

مثل جاری شدن چشمه اصالت دارم



از تب آلوده ترین قله عشق آمده ام

من که با چشمه خورشیدرقابت دارم



مثل آتشکده ای پشت غبار تاریخ

با تب آتش زرتشت قرابت دارم



آن قدر از "تپش پنجره ها* "سرشارم

که نگاهی به بلندای نجابت دارم



گرچه آلوده دنیای فریبم ، اما

سینه ای پاک به پهنای صداقت دارم



وقتی از چهچهه چلچله ها سرشارم

به غزل گریه احساس چه حاجت دارم



دست های من اگرعاطفه رامی فهمند

با کسی پاکتر از عشق رفاقت دارم

هیچکس ویرانیم را حس نکرد

وسعت تنهاییم را حس نکرد

در میان خنده های تلخ من

گریه پنهانیم را حس نکرد

در هجوم لحظه های بی کسی

در بی کس ماندنم را حس نکرد

آنکه با آغاز من ما بود

لحظه پایانیم را حس نکرد

خوشحالم..هنوز که یادت نرفته سلام کنی؟..هااااااا؟