خُـــدایا مَــنَم هَـــمینطور

حامد

سیگار سیگار از [!] تو رد می شود ومن مصرف می شوم پنجره بازیا بسته فرقی نمی کند بوی خسته این خ انه عادتی است تا پایان ماه من تلخ شده ام تو در کجای تاریکی رابطه جا مانده ای که ما با هم بیگانه شده ایم

خود را نمی بینم
تو آئینه نیستی؟
یا من
وجود ندارم

تیـر ِ آخـر بـرای ِ همیشـــــــه

بـــَرگَــشتِ ایــن احـــساس طَـــنابِ زَخــم هایی است که او بـــَرایَم بافـــتِه است .

کف مزن‌ شعله‌ورش مکن. قلبم را در آتش این جزیره تاریخ بگذار تا بسوزد کف مزن‌ شعله‌ورش مکن‌ باد را ببین چگونه مرا در دهان گرفته و بر آب می‌رود

دیگه خندش کجاشه؟