پل های پشت سر رو کی خراب کرد؟

نمیدونم

دل هرزه ای ندارم که از این بوم رو اون بوم بشینه…

دلخوشی آخرش تو بودی…

خاکش کردم…

از من گذشتی که تلخم کنی.
شرابی شدم نـــــــاب!
حالا خماری ام را بکش...

دنیائـی /............

فراموشی ؟!!

فراموش کردنت برایم مثل آب خوردن است!
از همان آب هایی که می پرد توی گلو و سال ها سرفه میکنم!

تو از آن زمستان نمور ...
که از ارتفاعات برف گیر شانه هایت شروع میشد ، بی قرار تر شده ای...
با گنجشک های روی دامنت یکی دو تا میکنی...!!!

من همین قدر که گرم است زمینم کافی ست

ارتباط مشکوکی بین من و کشوی آشپزخانه ،
توازن زندگیم را به هم خواهد زد...
عاقبت!

نگـ و .