یه بحثی داریم توی روانشناسی به اسم سایه ی گمنام ِ فرد!

میگه اگه دیدید یکی بیشتر از 3.4 بار یه صفت ِ منفی رو به هرکی جز خودش نسبت داد،
شک نکنید که این صفت سایه ِ خودش ِ!

یعنی صفتی ِ که خود ِ اون فرد داراست...

هی آژیر می کشی که چه؟

من شهروند تفهیم شده ای هستم...

غافلگیر شدم یه کادوی عالیِ ناز گرفتم حالا بعدا عکسشو میزارم

مرسی واقعا...

با کی هستی؟
به کی میگی؟

نیومد و دست از پا درازتر برگشتم...

دخترک خندیدو

پسرک ماتش برد!

که به چه دلهره از باغچه ی همسایه،سیب را دزدیده

باغبان از پی او تند دوید

به خیالش میخواست،

حرمت باغچه ودختر کم سالش را

ازپسر پس گیرد!

غضب الود به او غیظی کرد!

این وسط من بودم،

سیب دندان زده ای که روی خاک افتادم

من که پیغمبرعشقی معصوم،

بین دستان پر از دلهره یک عاشق

ولب و دندانِ

تشنه ی کشف وپر از پرسش دختر بودم

وبه خاک افتادم

چون رسولی ناکام!

هردورا بغض ربود.....

دخترک رفت ولی زیر لب این را میگفت:

"اویقینا پی معشوق خودش می اید"

پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود:

"مطمینا که پشیمان شده بر میگردد"

سالهاست که پوسیده ام ارام ارام

عشق قربانی مظلوم غروراست هنوز!

جسم من تجزیه شد ساده ولی ذراتم

همه اندیشه کنان غرق دراین پندارند:


این جدایی بخدا رابطه با سیب نداشت!

حتی اگه خیلی بهش معتقدی!

مثلا یه عقده ی درونی ِ حل نشده،یه مشکل بزرگ توی زندگیشون، یا خیلی چیزای دیگه...

بیاید یه کم بزرگوارتر باشیم (:

من چه میدانستم، هیبت باد زمستانی هست؟!

#ابی

#هایده ی عزیز...