بهروز
توسط موبایل
اىدل بى كسم بسازباتنهايى خودت
بهروز
توسط موبایل
واى اصلا باگوشى هيچ لذتى نداره دنبالر
بهروز
توسط موبایل
به قول معلما ما درسا رونميخونيم ميزاريم واسه شب امتحان؛ولىماشب امتحان هم نميخونيم ميزاريم واسه صبح امتحان.
بهروز
توسط موبایل
بالاخره اولين امتحان رو داديم
بهروز
بی روی دوست دوش شب ما سحر نداشت سوز گداز شمع ومن ودل اثر نداشت مهر بلند چهره زخاور نمینمود ماه از حصار چرخ سر باختر نداشت امدطبیب برسر بیمار خویش لیک فرصت گذشته بود ومداوا اثر نداشت دانی نوشداروی سهراب کی رسید انگه کهاو ز کالبدیبیشتر نداشت....
بهروز
رفت و همه چیزمو با خودش برد، نفسم،عشقم،جونم،... تنها چیزی که ازش واسم موند؛این بود: عشق آدمو وابسته میکنه،بالاشو میگیره،کور و کرش میکنه، پس فکر نمیکنی بی ارزش ترین چیزه؟ پس هیچ وقت بهش مبتلا نشو
بهروز
میبوسمت سه تایی/منو غمو تنهایی/امان از این جدایی/دلتنگتم خدایی...
بهروز
اينجا راديو دل است . صداي مرا از عمق قلبم ميشنويد . اين يک پيام نيست . يک احساس پاک است که ميگويد...فراموشي در مرام ما نيست
بهروز
هر كجا هستم، باشم به درك! من كه بايد بروم! پنجره، فكر، هوا، عشق، زمين، مال خودت! من نمي دانم نان خشكي چه كم از مجري سيما دارد! تيپ را بايد زد! جور ديگر اما… كار را بايد جست. كار بايد خود پول. كار بايد كم و راحت باشد! فك و فاميل كه هيچ… با همه مردم شهر پي كار بايد رفت! بهترين چيز اتاقي است كه از دسته چك و پول پر است! پول را زير پل و مركز شهر بايد جست! سيد خندان يه نفر! سوئيچم كو!
بهروز
کاش هرگز نمی دیدمت تا امروز غم ندیدنت رابخورم ... کاش لبخندهایت آنقدر زیبا نبودند که امروز آرزوی دیدن یک لحظه فقط یک لحظه از لبخندهای عاشقانه ات را داشته باشم ... کاش چشمان معصومت به چشمانم خیره نمی شد ... تا امروز چشمان من به یاد آن لحظه بهانه گیرند و اشک بریزند ... کاش حرف های دلم را بهت نگفته بودم تا امروز با خود نگویم : " آخه او که میدونست چقدر دوستش دارم
بهروز
امان از روزی که دلت عاشق بشه امان از روزی که وقتی عاشق شدی نتونی بگی چون عشقت ..........آه
بهروز
نميدونم چرا احساسم فرق كرده انگار منتظر يه تلنگرم شايد هم بيخودي به خودم دلخوشي داده بودم حالا دارم واقع بين ميشم دلم براي خودم ميسوزه براي احساساتم براي قلبم كه در آستانه يك پرتگاه قرار داره تا بشكنه
بهروز
می خواستم به دنیا بیایم، در زایشگاه عمومی، پدر بزرگم به مادرم گفت: فقط بیمارستان خصوصی. مادرم گفت: چرا؟...گفت: مردم چه می گویند؟!... می خواستم به مدرسه بروم، مدرسه ی سر کوچه ی مان. مادرم گفت: فقط مدرسه ی غیر انتفاعی! پدرم گفت: چرا؟...مادرم گفت: مردم چه می گویند؟!... به رشته ی انسانی علاقه داشتم. پدرم گفت: ... فقط ریاضی! گفتم: چرا؟...گفت: مردم چه می گویند؟!... با دختری روستایی می خواستم ازدواج کنم. خواهرم گفت: مگر من بمیرم. گفتم: چرا؟...گفت: مردم چه می گویند؟!... می خواستم پول مراسم عروسی را سرمایه ی زندگی ام کنم. پدر و مادرم گفتند: مگر از روی نعش ما رد شوی. گفتم: چرا؟...گفتند: مردم چه می گویند؟!... می خواستم به اندازه ی جیبم خانه ای در پایین شهر اجاره کنم. مادرم گفت: وای بر من. گفتم: چرا؟...گفت: مردم چه می گویند؟!... اولین مهمانی بعد از عروسیمان بود. می خواستم ساده باشد و صمیمی. همسرم گفت: شکست، به همین زودی؟!...گفتم: چرا؟... گفت:مردم چه می گویند؟!... می خواستم یک ماشین مدل پایین بخرم، در حد وسعم، تا عصای دستم باشد. زنم گفت: خدا مرگم دهد. گفتم: چرا؟... گفت: مردم چه می گویند؟!..
بازدید
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
2 
